Dit is weer een tamelijk ontregelend boek van Grunberg. Alles, maar dan ook werkelijk alles in dit boek is het tegendeel van wat je verwacht. Er komt weer geen normaal mens in voor, om Reve (uit zijn verband gerukt) te citeren. Maar zet je over de bizarriteiten heen (de hoofdpersoon, kleinzoon van een SS-er, werpt zich op als trooster van de joden en eindigt als dictator, en net als Hitler, met 1 teelbal, in een bunker, in Israel) en dan is het een bijzonder boek, over troost en lijden, nihilisme, en (zelf)vernietiging. In het boek komen allerlei beelden, parallellen en spiegelbeelden voor van de werkelijkheid. Hitler, Mein Kampf, Kierkegaard, het passeert voor wie het herkent allemaal in verwrongen vorm de revue. Vrouwen, homo's, joden, moslims: het is geen fijn leesboek.
Door alle wreedheden (gefrituurde voeten), absurditeiten (een slechtziende kaasboer die een besnijdenis uitvoert) en snoeiharde uitspraken (Zoals sommige vrouwen vragen om verkrachting, zo vragen sommige joden kennelijk om een pogrom) een bij vlagen ongemakkelijk lezend boek, dat tegelijk heel grappig is.
Een absurd boek dat weldegelijk over iets wezenlijks gaat, een kijk op de mensheid. Een gruwelijk humoristisch boek om over na te denken.
