Boeken 2014

Oudejaarsdag, tijd voor een overzicht. Ik las dit jaar 59 boeken uit, met in totaal 16632 bladzijden, een record. Dat komt doordat er betrekkelijk veel dikke boeken tussen zaten. 4 delen (2, 3, 4, 5) Knausgård, 3 delen (1, 2, 3) Proust, een dik deel (4) Karel van het Reve en natuurlijk meer dan 1700 bladzijden Tune In, het eerste deel van de magistrale Beatles-biografie van Mark Lewisohn. Overigens las ik ook dunnere uitgaven. Het dunste boekje was Het wordt donker, nu het werk gedaan is, van Frida Vogels, verschenen bij een margedrukker. 8 bladzijden. 34 boeken zijn Nederlandstalige bellettrie, 15 vertaalde bellettrie, en 1 Engelstalig. Ik las 9 Nederlandstalige non-fictieboeken en 1 Engelstalige.

Het beste boek? Ik zeg deel 3 van Knausgård, Zoon, en Tune In van Mark Lewisohn.

Dit was het boekenjaar 2014, volgend jaar weer een boekenjaar!

Een geweldig leuke uitdaging

Gisteren bezocht ik een lieve tante, die sinds enige tijd volledig naar haar zin verblijft in een verzorgingshuis. Kopje koffie, en ik had een stuk cake meegenomen. Natuurlijk even gezellig bijgepraat over vroeger en over de familie. Maar onlangs was er een 'manager' bij haar in de kamer op bezoek geweest die haar had verteld over de 'geweldig leuke uitdaging', waar hij nu voor was gesteld. Medio 2015 moet dit verzorgingshuis worden gesloten en worden de bewoners overgebracht naar een andere locatie. Mijn tante lijkt dit helemaal geen 'geweldig leuke uitdaging'. Zij kan niet veel meer, maar zit daar prima, kijkt naar buiten en ziet het straatgebeuren. Er wordt gesneden in budgetten en dan krijg je dit. Geweldig leuke uitdagingen.

Ah, ba ba ba ba Barbara Ann

Wat zit er na al die jaren allemaal niet opgeslagen in een mensenhoofd, en waarom kun je er vaak niet bij, of: waarom komt het ineens wél tevoorschijn. Zo herinnerde ik mij vandaag zonder aanwijsbare aanleiding ineens een busritje van school naar het zwembad, waar we elke week zwemles kregen.



Het moet dus begin 1966 geweest zijn.
Het zwembad in Rijswijk was nog niet zo lang geopend (en is inmiddels al weer jaren geleden afgebroken). En in de bus stond de radio aan, natuurlijk op Radio Veronica, en daar was Barbara Ann, door The Beach Boys. Hoog in de Top 40, misschien wel op 1, dat weet ik niet meer.



Waarom herinnerde ik mij dit vanmorgen dat busritje, met dat liedje op de radio, ineens haarscherp, terwijl ik van achter mijn bureau door het raam naar buiten keek?