Heilwens

Ik wens U en de Uwen een gezond, gelukkig en voorspoedig 2010!

Top2009

December is de maand van lijstjes, dus ik geef ook wat: in 2009 heb ik 62 boeken uitgelezen. Daarnaast zijn er nog de boeken waar ik nog mee bezig ben, of die ik niet heb uitgelezen. Hier volgt een grafiekje.



Een lange-termijnoverzicht: ik heb minder bladzijden gelezen dan vorig jaar, en meer boeken. Gemiddeld zijn ze dus iets dunner.
Het dunste boekje dat ik dit jaar las was Waar ik jou word, van Antje Krog (15 p.), het dikste boek dat ik las was de biografie van John Lennon, door Philip Norman (853 p.).
Het slechtste boek dat ik las was Zes sterren, door Joost Zwagerman, het beste boek dat ik las was Paravion, door Hafid Bouazza.
Dit was het boekenjaar, volgend jaar weer een boekenjaar.

De Avonden

Ik las weer eens De Avonden, de afgelopen dagen. Het archetype Reve-boek. Voorzover ik kan nagaan minstens voor de 7e keer, maar waarschijnlijk heb ik het vaker gelezen. Wat moet ik er nog over zeggen? Het blijft me ontroeren. De leegheid, de wanhoop, het mededogen. Groots. En dan is dit nog niet eens Gerard Reve's beste boek.

Het jaarlijks uitje naar de grote stad

Vandaag ondernamen vriend Kees en ik ons jaarlijks uitje tussen Kerst en Nieuwjaar naar Amsterdam, voorzover wij kunnen nagaan voor de 25e keer. De dag wordt dan doorgebracht in boekhandels, antiquariaten, CD-winkels en De Bijenkorf. Geluncht wordt er in Luxembourg (2 croquetten Holtkamp en een glas bier) en tegenover het Concert-Gebouw wordt een zak oudjaarsgebak gekocht voor thuis. Wat schafte ik dit jaar aan: De laatste CD van The Black Eyed Peas, een vleesthermometer (de vorige vertrouwen wij niet meer), een cassette met Alle Gedichten van Gerrit Achterberg, W.F. Hermans, een Hollander in Parijs door Ad Franssen, De helaasheid der dingen en Mevrouw Verona daalt de heuvel af door Dimitri Verhulst en Het boek van het Violet en van de Dood, een voorpublicatie van Gerard Reve. Het is allemaal niet zo bijzonder en exclusief Amsterdams, maar het is vooral leuk zo'n dagje rond te stappen en weer eens bij te praten. De dag wordt dan bij ons thuis besloten met een bord boerenkool, en met het verorberen van de aangeschafte oliebollen en appelflappen bij de koffie.

Sailors and Sinners

Deze CD kreeg ik vandaag van een goede vriend, die er 'per ongeluk' twee bleek te hebben. De nieuwe Alquin! Deze band was erg populair midden jaren '70, ontleende de naam aan het voormalig klooster in Delft (Alcuin) waar ze repeteerden. Daar traden ze ook jaarlijks op, ik was een aantal keren bij die concerten. Ik had een aantal LP's van deze groep. Ze zijn weer bij elkaar sinds een paar jaar, en dit is (dacht ik) hun tweede CD sindsdien. Het klinkt als vanouds, misschien iets mellower, wat te maken zal hebben met het 'klimmen der jaren'. Nostalgie, in de goede zin van het woord.

Arie Met

Ziehier het portret van Arie Met. Althans zo werd mij vanmorgen verteld. In de kleedkamer van de sportschool werd ik ongelovig aangestaard door een al wat oudere man. Ik blijk sprekend te lijken op een vriend van deze man: Arie Met. Maar ik ben het niet.

Goed voornemen alvast

Vanmorgen opende het Journaal met het nieuws dat de NS vandaag volgens de dienstregeling zouden rijden. Inderdaad een opmerkelijk nieuwsfeit. Een van mijn voornemens voor 2010 is daarentegen dat ik minder met de trein ga reizen. De afgelopen maanden heb ik betrekkelijk veel met de trein gereisd, zowel voor werk als privé. De treinen rijden vaak niet, of niet op tijd. Een vertraging van minder dan 5 minuten geldt niet meer als vertraging, een vertraging van meer dan 5 minuten wordt eufemistisch gemeld: "De trein naar Hoorn van 16.42 uur vertrekt over ongeveer een kwartier". Ik heb dan ook al vaker betoogd dat het Spoorboekje in de boekwinkel moet worden gerubriceerd onder fictie, fantasy of zelfs horror.
De afgelopen dagen was het weer helemaal mis. Door het extreme weer, volgens de NS.
Lees even mee met het volgende ikje uit NRC van 23 december: Oost West.

De treinreis zelf is in veel gevallen ook een gemengd genoegen. Vaak moet men staan, omringd door mensen die hun gesprek niet kunnen ophouden en onafgebroken aan het telefoneren zijn geslagen, met luide stem en over onderwerpen (het feest van gisteren, het eten van vanavond en de maandstonde en bijbehorende ongemakken van spreekster) waarvan ik helemaal geen deelgenoot gemaakt wil worden. Of men is omringd door medepassagiers met mp3-spelers. Poef poef poef poef poef! De NS heeft in treinen stiltecoupés ingericht, als men medereizigers hierop opmerkzaam maakt in de hoop op (inderdaad) stilte wordt men in het gunstigste geval vreemd aangekeken.

Nee, vanaf volgend jaar ga ik echt meer met de auto reizen.

Nog steeds een rommeltje

Vorig jaar schreef ik over het kerstkaartengedoe. Dat gedoe is nog steeds zo, maar speciale aandacht nu even voor de laatste alinea:
De adressen staan bij ons versplinterd en elkaar gedeeltelijk overlappend in een Access database, twee Excel spreadsheets, een Word bestand, een adressenboekje, een kaartenbakje en een handgeschreven lijst met namen en adressen. Allemaal incompleet, maar samen klopt het min of meer, hoewel er steeds ook weer 'uit beeld' en overleden bij zit. Dat moet ook eens allemaal geordend en opgeschoond worden.

Dat opschonen en ordenen is inderdaad gebeurd begin dit jaar, alles is nu samengebald in 1 actueel bestand. Helaas is dit bestand via een aantal PC-herconfiguraties op een externe harde schijf terecht gekomen, in een doos, op de vliering, in de garage, achter de tuinstoelen. Zodoende heb ik dit jaar weer de kaarten verstuurd aan de hand van bovenvermeld allegaartje, aangevuld met twee geschreven lijstjes van in 2008 verstuurde en ontvangen kaarten. Volgend jaar beter.

IJdel getweet en geblog

Incluis mijzelf: bij een hoop ijdel getweet en geblog: bedenk af en toe ook Zhuang Zi: " [...] de allerhoogste mens heeft geen 'ik'; de goddelijke mens heeft geen verdienste; de heilige mens heeft geen naam."

Kijktip

Op 2e kerstdag wordt Na de pauze, de nieuwste theatershow van Herman Finkers op televisie uitgezonden. Ik schreef er al eerder over, hier, hier en hier. De tekst van Psalm 131 in het Twents, prachtig. Ik geef hem hier gewoon nog een keer. Psalm 131 (‘n Bedevaartsleed, van David.) Mien herte is nich greuts, ik kiek nich astraant oet de ogen; ik hoal miej nich gängs met grote zaken, met wat miej boaven 't benul geet. Nee, ik heb miejzölf tot röstbracht, ik bin stiller wörden, zo as nen kleanen biej de moder lig, as zonnen kleanen, zo bin ik. (Uit de Biebel in de Twentse Sproake, door Anne van der Meiden.) Die laatste vier regels blijven mij ontroeren.

Christmas time is here again!

Merry Christmas everybody. Everybody, everywhere....

Foxxtweet

OK, ik ga weer een poging tot twitteren wagen, op deze plek te volgen, maar ook aan de rechterkant van deze pagina. Zoals het eerste (en enige) bericht al aangeeft, moet er eerst een daartoe bruikbaar mobiel telefoontje komen, ik verwacht ergens deze week....

Hij staat weer!

De kersentuin

Dit is natuurlijk een van de hoogtepunten uit de toneelgeschiedenis, in een nieuwe versie door Erik Vos. Een tragikomedie. Het stuk is (en zo bedoelde Tsjechov het ook) hilarisch, bijna kluchtig, maar ook tamelijk tragisch. Een familie, al generaties in het bezit van een prachtige kersentuin dreigt deze door veranderende omstandigheden te verliezen. Waarschuwingen en aankondigingen worden genegeerd, men is niet in staat actie te ondernemen om het tij te keren. Een wonderlijk, wervelend stuk vol verwikkelingen. Af en toe stonden er meer dan 10 spelers tegelijk op het toneel. Mooie muziek door Matthijs Vos.

De plot was bijzonder toepasselijk in deze week van Kopenhagen en het gehannes van politici.
De familie is uiteindelijk niet in staat om de juiste beslissing te nemen en moet het landgoed verlaten.

Philip

Eerder vanavond las Philip Freriks voor de laatste keer het 8-uur Journaal voor. Zoals hij zelf zei: "Het is zoals het is".

Wim de Bie is terug!

Vanmiddag merkte ik ineens dat Wim de Bie een Twitter-account heeft geopend: @wimdebie. Ik heb me meteen aangemeld als volger. Vanaf 5 januari zal Wim de Bie voor de VPRO gaan fungeren als Nationale Mental Coach. Ik verheug me er op. Sinds gisteren zijn er overigens al 6 tweets.

Gedichtenwedstrijd (2)

Ik berichtte al eerder over mijn deelname aan de Nationale gedichtenwedstrijd. Vandaag kreeg ik een bericht. Ik ben door naar de volgende ronde. Nou, gefeliciteerd dan maar. Ik hoef daardoor gelukkig nog niet na te denken over publicatie in deze blog. Dat mag dus niet.

Update

Soms gaat het snel. Vandaag is er afgesproken dat Corus tot 1 april betaalt, omdat men nut en noodzaak inziet, voor Tata Steel, en dat men ondertussen op zoek gaat naar alternatieve financiering. Dus op 4 januari ga ik voorlopig weer verder. Het was wel even vervelend, gisteren.

Ik kreeg een aantal meelevende reacties op mijn vorige bericht. Dank!

Teleurstellend

Vanmiddag ontving ik een teleurstellend bericht van het Ministerie van Economische Zaken. De aanvraag in het kader van de Kenniswerkersregeling, waardoor ik tot eind 2010 aan de TU Delft zou kunnen werken, is volkomen onverwacht alsnog afgewezen. Hierdoor zit ik met ingang van nu zonder werk. Let wel: zonder werk, niet zonder baan. Morgen overleg over hoe nu verder.

Een ragfijn meesterwerk, met Uw welnemen

In de boekhandel kocht ik Marten Toonder's De bovenbazen, een magistrale Bommelvertelling. Ik las het al in 1973, maar raakte mijn exemplaar kwijt. Het is een commentaar op de kapitalistische economie. Prof. Heertje beval het een paar maanden geleden ook aan in De wereld draait door. Het is nu heruitgegeven in een zgn. crisiseditie, bij gelegenheid van de kredietcrisis. Aanbevolen!

Te buiten gegaan

Vandaag ben ik lekker de stad in gegaan. Ik heb heerlijk koffie gedronken in een nieuwe zaak: Coffee United. Inderdaad, een franchise-lijn, maar deze schenkt niet het gebruikelijke aardoliederivaat dat je elders voorgeschoteld krijgt, of de slappe meuk van Starbucks, maar echte koffie. Een ontdekking.



Bij de lokale platenzaak Pop Eye vond ik bovenstaand Pet Shop Boys cd'tje. Pet Shop Boys is een mal duo, maar ik vind ze vrijwel onweerstaanbaar.
Verder nog twee boeken gekocht. Prima dagje, dus.

Big Macca

Paul McCartney speelde gisteravond ruim 2 1/2 uur in een uitverkocht Gelredome. Daarvan zijn geen professionele beelden beschikbaar, vandaar onderstaand fragment uit zijn laatste DVD met het optreden deze zomer in New York.


Het was een werkelijk geweldig concert, ik heb genoten, en uit volle borst meegezongen. Iedereen was enthousiast, en vandaag las ik ook een laaiend enthousiaste bespreking in NRC.

Ik kon (behalve het splinternieuwe I Want To Come Home) met alle nummers meezingen, U ook?

Magical Mystery Tour
Drive My Car
Jet
Only Mama Knows
Flaming Pie
Got To Get You Into My Life
Let Me Roll It / Foxy Lady
Highway
Long And Winding Road
I Want To Come Home
My Love
Blackbird
Here Today
Dance Tonight
And I Love Her
Mrs. VanderBilt
Eleanor Rigby
Band On The Run
Oblida-Oblada
Sing The Changes
Back In The USSR
Something
I've Got A Feeling
Paperback Writer
A Day In The Life - Give Peace A Chance
Let It Be
Live And Let Die
Hey Jude
Day Tripper
Lady Madonna
Get Back
Yesterday
Helter Skelter
Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band (reprise) - The End

Nog steeds onvoorstelbaar

29 jaar geleden alweer werd John Lennon vermoord. Morgen ga ik naar Paul McCartney in Gelredome, hij zal dan Give Peace A Chance spelen, en ik en 30.000 anderen zullen meezingen. Uit volle borst.

Small Macca

Deze week is de klimaatconferentie in Kopenhagen en vorige week daarop vooruitlopend sprak Sir Paul het Europese Parlement toe over zijn sympathieke idee om te een vleesloze dag per week te stimuleren. Nou goed, hier is meer te lezen over dit initiatief.
Wilt U dit initiatief steunen, dan kan dat hier. U krijgt dan de mogelijkheid om een speciaal voor deze gelegenheid door Paul geschreven nummer te downloaden. Downloaden zonder geld te storten, dat kan ook, en wel hier. Het nummer heet Meat Free Monday. Helaas geldt ook hier weer de paradox dat zaken waarmee popartiesten zich bevlogen verbonden verklaren kennelijk geen inspiratie geven voor het schrijven van uitmuntende nummers. Dit sympathieke doel verdient eigenlijk een iets beter nummer.

Big Macca

Het is (op deze blog) Paul McCartney week!



Nieuw live werk van Paul McCartney. Alleen al vanwege de locatie (Citi Field, op de plaats van het legendarische Shea Stadium) is dit een bijzonder concert, waarover van alles te beweren valt. Ik doe dat niet, maar beperk me tot mijn mening: dit is de beste McCartney live CD sinds Wings over America uit 1977. Een genereuze selectie (ruim 2 uur) uit 's mans immense catalogus (Beatles, Wings, solo, en (fijn) nu ook eens wat van The Fireman), goeie band, en gelukkig goed bij stem. Behalve op 2 CD's staat het concert ook nog eens op een DVD. Deze Deluxe Edition bevat daarnaast nog een bonus DVD, met daarop een verrassingsconcert in de straten van New York, afgelopen zomer, een collage van amateurfilms geschoten tijdens het concert en de volledige uitvoering van I'm down. (In de concertfilm was dit kunstig doorsneden met Beatles footage van hetzelfde nummer in Shea Stadium 1965.)

Jaring Elshout

Vanmorgen was in Vrije geluiden Ate Doornbosch te gast. Dit nog eens naar aanleiding van zijn mega-project Onder de groene linde, een verzameling van 9 CD's en een DVD met Nederlandse liederen, door hem verzameld gedurende zijn werkzaam leven bij het Meertens Instituut. Bureaulezers herkennen in hem Jaring Elshout.

Ton Sijbrands

Afgelopen week zond de VPRO een interessante documentaire uit over (wellicht) de sterkste dammer ter wereld, ooit: Ton Sijbrands, dammer met alle gevolgen van dien. Deze documentaire is hier nog te bekijken. Het is het verhaal van de damloopbaan van Sijbrands, van jeugdige belofte tot gepensioneerd wedstrijddammer, nu. In 1973 speelde Sijbrands in Den Haag tegen Andreiko om het wereldkampioenschap. Ik ben toen ook verschillende keren gaan kijken. Helaas werd deze 'Match van de eeuw' al snel een 'Match van de geeuw' door de bijna eindeloze reeks remises. Sijbrands behield zijn wereldtitel, dat wel.

Fijn boekje

Ik moet wat oude kennis aangaande turbulentie van stromingen opfrissen, en kocht daarom bij bol.com dit boekje. Schot in de roos, een eerste doorbladering verraadt het als een gedegen werk, zoals te verwachten van (de helaas te vroeg overleden) professor Nieuwstadt. Ik verwacht er veel aan te hebben.

5 december

Sinterklaasavond: we zijn met het gezin + aanhang lekker uit eten geweest, in Bergen aan Zee.

Druk joh!

Dezer dagen heb ik weinig tijd om te bloggen. Ik ben nu echt begonnen als 'kenniswerker' aan de TU Delft. Elke dag op en neer met de trein, aan de ene kant relaxed, aan de andere kant is het een flinke reistijd, dagelijks. De eerste dag met allerlei administratieve zaken doorgebracht, de tweede dag vergaderd en de derde dag met deels niet functionerende apparatuur gestoeid. Ik voel me al bijna thuis.