Weg met Seth

Jee,
zag ik daarnet Seth Gaaikema op televisie, godbetert met een oudejaarsliedje. De man heeft leuke liedjes geschreven voor Wim Kan in de jaren '50 en '60, maar het grote misverstand is dat hij zelf leuk zou zijn, of dat zijn stijl in 2008 nog werkbaar is. In de jaren '80 werd het al pijnlijk. Eind jaren '90 deed hij nog eens Den Uyl na. Nu ophouden, ja! Nu!

Let's do the Wilbury Twist!

Ik vond dit doosje met het complete werk van The Traveling Wilburys. Een leuk bandje (!) met George Harrison, Bob Dylan, Tom Petty, Jeff Lynne en Roy Orbison. 2 cd's, een dvd, extra nummers, een informatief boekje en wat fotokaartjes. Wat wil een Wilbury fan nog meer? Let's do the Wilbury Twist!

Top2008

December is de maand van lijstjes, dus ik geef ook wat: In 2008 heb ik 57 boeken uitgelezen. Daarnaast zijn er nog de boeken waar ik nog mee bezig ben, of die ik niet heb uitgelezen. Hier volgt een grafiekje.

Opvallend is dat ik in de zomermaanden weinig boeken heb uitgelezen. Enerzijds komt dat doordat in juni mijn vader overleed en ik andere dingen aan mijn hoofd had, anderzijds las ik dit jaar relatief veel dikke boeken.
In februari las ik geen een boek uit, maar ik was wel bezig aan Op zoek naar de verloren tijd van Proust, deel 2.
Het beste boek was Bij nader inzien van Voskuil, het slechtste boek Literaire roem door Geerten Meijsing.
Hierna nog een grafiekje met lange termijngegevens, 2008 was weer een uitzonderlijk boekenleesjaar. Iets minder boeken dan vorig jaar, maar meer bladzijden.

Smoeder (2)

Vanavond was de uitzending op televisie van Smoeder, waarover ik al eerder schreef. De interviews waren nu voorafgaand aan de voorstelling gemonteerd. Voor de film werd vooral gebruik gemaakt van de voorstelling die ik bijwoonde. Mooi was het, echt mooi. Zelf kom ik tamelijk vaak met mijn snoet in beeld, ik ben de grijsaard met de paarse bloes schuin achter Maria Goos.

Eindejaarsinkopen in Amsterdam

Vandaag weer met vriend Kees naar Amsterdam, voor boeken en platen, en kletsen en kroketten.
De oogst: De onlangs verschenen biografie van John Lennon door Philip Norman, in het Engels, DVD Apocalypse Now, 2CD Chet Baker My Funny Valentine, 2CD+DVD The Traveling Wilburys Collection, 4 delen briefwisseling Ter Braak - Du Perron, en 5 delen cahiers van een lezer, door Du Perron, benevens een enorme zak met oliebollen en appelflappen voor het thuisfront.

Oef!

Vanaf januari 2009 volg ik een cursus aan de volksuniversiteit over de Ethica van Spinoza. Om alvast een beetje in de stemming te komen herlas ik Ethiek als wetenschap, van Leo Fretz. Gaat over heel andere dingen, maar toch. Ik las dit boek eerder in de jaren '80, bij een college wetenschapsfilosofie door Fretz aan de TH Delft. Redelijk zware kost, zo onder de kerstboom. Het is wel duidelijk een boek uit de jaren '80, een aantal aangesneden probleemvelden lijkt nu achterhaald, zoals abortuswetgeving en DNA-onderzoek. De stukken over Sartre, Nietzsche en Bahro waren het interssantst. Nu in januari maar eens onderzoeken of Spinoza in onze tijd nog relevant is. Van Fretz herinner ik me dat het een aardige man was, die goed loskwam als het over Sartre ging. Later is hij daar nog op gepromoveerd. Ik las op internet dat hij ook gedichten schreef, en in 2003 helaas is overleden.

Het kerstkaartengedoe

En dan is er nog het kerstkaartengedoe. Eigenlijk is kerstkaarten versturen een malle gewoonte, maar ik kan mij er maar moeilijk aan onttrekken. Wie stuur je een kaart, wie niet. De kring van bekenden laat zich als volgt opdelen: mensen die zeker een kaart krijgen, mensen die alleen een kaart krijgen als zij er ook een aan ons hebben gestuurd, mensen die zeker geen kaart krijgen, en mensen met wie je geen kerstkaarten wisselt. Vandaag ontving ik nog een stapeltje. Een paar van de afzenders daarvan hadden van mij al een kaart gekregen, zit ik bij hun dan in de tweede categorie? Een paar hadden nog geen kaart gekregen, maar krijgen er nu wel een van mij. En er zitten er bij, die geen kerst-, maar nieuwjaarskaarten sturen, da's weer wat anders. Ik heb kennissen, met wie ik alleen nog contact heb via de kerstkaarten. Het malste geval is dat van een Amerikaan, die ik zelfs nooit gezien of gesproken heb. We sturen elkaar al 27 jaar kaarten. In de jaren '70 correspondeerden wij regelmatig, zodoende.
Dan de adressen, dat is ook zo wat. De adressen staan bij ons versplinterd en elkaar gedeeltelijk overlappend in een Access database, twee Excel spreadsheets, een Word bestand, een adressenboekje, een kaartenbakje en een handgeschreven lijst met namen en adressen. Allemaal incompleet, maar samen klopt het min of meer, hoewel er steeds ook weer 'uit beeld' en overleden bij zit. Dat moet ook eens allemaal geordend en opgeschoond worden.

Bent U al in de kerstsfeer?

Wij wel. De boom staat, er hangt hulst bij de deur en in de boom voor het huis zitten vier verlichte vogeltjes. De inkopen zijn gedaan, en morgen beginnen we 's avonds met een dansvoorstelling door dochterlief, in de Grote Kerk alhier.
Twee straten verderop zijn ze ook al helemaal in de stemming.

Ringo

Wie ook maar platen blijft maken is Ringo Starr. De laatstverschenen plaat Liverpool 8 is nogal gewoontjes. Als de artiest niet Ringo Starr heette was dat nooit uitgebracht, vrees ik. Maar bovenstaand plaatje is andere koek. Ringo gaat elk jaar op tournee. Hij kent zijn beperkingen en lost dat op door een keur aan andere artiesten mee te vragen, die allemaal hun eigen nummers brengen. Dit is al weer de zoveelste registratie van zo'n concert, uit 2006. Leuk. Zelf heb ik in de jaren '90 ook zo'n All Starr Band concert bijgewoond, en een meer dan prima avond gehad. Zo ook hier.

Weer bij elkaar (4)

Gisteren een reünie van klasgenoten van de lagere school. Samen met een andere klasgenoot heb ik de afgelopen tijd veel moeite gestoken in het terugvinden van mijn oud-klasgenoten. Dat viel niet mee. Uiteindelijk hadden we er zo'n 17, op het laatste moment waren er nog een paar afzeggingen, zodat we met twaalf man en vrouw aan tafel konden. Het was leuk elkaar na ruim 42 jaar weer te zien. Het aardige van een reünie van de lagere school is dat iedereen daar op zit, er heeft nog geen sortering plaatsgevonden. Je krijgt daardoor heel verschillende levensverhalen te horen. Ik heb nog wat foto's gemaakt, een daarvan zal ik posten, maar eerst moeten de rode oogjes weggewerkt.

Karel

Met dit boekje hoopt Arnon Grunberg de belangstelling voor het werk van Geleerde Broer Karel van het Reve te bevorderen. Dezer dagen verschenen de eerste twee delen van diens Verzameld Werk. Ik moet mij intomen, want er ligt nog veel te wachten, maar ik zou wel willen aanpikken. Grunberg is een aanstekelijk ambassadeur, een liefhebber, maar geen dweper.

Waarom reist iemand toch per trein?

 

Je vraagt het je wel eens af. Gisteren reisde ik vanuit Alkmaar eerst naar Den Haag HS, later door naar Rijswijk, en laat op de avond van daaruit weer naar Alkmaar. Althans, dat was de bedoeling. Op de heenweg stopte de trein om onbekende redenen zo lang in Beverwijk, dat de aansluiting in Haarlem gemist werd. Half uur vertraging. Laat op de avond zat ik op station Rijswijk te wachten op de trein richting Den Haag. Eerst werd gemeld dat er een kwartier vertraging was, later verdween deze trein helemaal van de borden, zonder verdere aankondiging of verklaring. Bijna een uur op het station doorgebracht. Zie de sfeerbeelden. Af en toe raasde er wel een Intercity voorbij. Uiteindelijk maar weer naar buiten gegaan en met de tram naar Den Haag HS gereisd. Had ik een uur eerder moeten doen. Dat spoorboekje (net weer een nieuwe opgehaald), ik beschouw het vanaf nu als fictie, of fantasy.

Het vierde boek van A.F.Th. dit jaar

A.F.Th. heeft voor boekenclub ECI een exclusieve novelle: De liefdesbaby. Er is één probleempje: ik geen lid van die club.

Mooi

We woonden een presentatie bij van buikdansen door leerlingen van verschillende klassen van de school van Mena Leïla. Er zijn vervelender manieren om de maandagavond door te brengen, het was leuk en mooi.

Hij staat weer

De kerstboom.

Een dagje naar het strand (2)

Eerder liet ik deze foto zien. Ik vond een ander exemplaar met aantekeningen achterop. Ik heb nu een datum: 2 juni 1957, inderdaad op Oostvoorne.

Theater

Charlatans; A Medicine Show is een theatergebeurtenis met slapstick, acrobatiek en veel spektakel. Ik heb een prima avond gehad, erg gelachen. Gaat dat zien, maar hier was het wel twee keer uitverkocht.

Het zevende deel

Du Perron in Indië. Het zit allemaal niet mee. Veel ongemak en ziekte. Du Perron heeft een baan op het archief, werkt aan zijn tweede Multatuliboek, aan een bloemlezing Indische literatuur en publiceert in verschillende bladen en kranten. Een opmerking trof mij bijzonder: "Voor mij is een bepaalde literatuur de uitdrukking van mijn ernstigste waarden, allerminst een liefhebberij". Zoistmaarnet.

De architect

Een surrealistische voorstelling van Jakop Ahlbom. Gruwelijk en om te lachen. Magie en horror. Ik heb op het puntje van mijn stoel gezeten. Een ouder echtpaar heeft kennelijk huwelijksproblemen. De man, een mensenschuwe architect met pensioen, wordt geweldig gespeeld door Aat Geelen, bekend van Roos en haar mannen en van Alex d'Electrique. Hij beschouwt zichzelf ten onrechte als de spil van het echtpaar. De vrouw (Leny Breederveld), eens een veelbelovend fysica, ondergaat haar leven min of meer gelaten, heeft zich opgeofferd voor de carriere van haar man, en aanvaardt haar lot. Die man, ze zit er maar mee. Dan komen er nieuwe buren. In en via deze buren ziet ze in visioenen de beslismomenten van haar eigen leven. Ik heb gelachen, maar ook stonden de haren bij mij af en toe recht overeind. Schitterende surrealistische effecten. Wat is het toch jammer dat hier kennelijk maar 100 man op af komen.

Wat is dat nou toch?

Vandaag werd in Indonesië een door Nederlandse soldaten 60 jaar geleden aangericht bloedbad op Java, waarbij in een dorp alle mannen werden vermoord, in aanwezigheid van de Nederlandse ambassadeur herdacht.
En weer, na 60 jaar, kan de Nederlandse regering er niet toe komen om excuses voor deze gruweldaad aan te bieden. Er werd weer gesproken over spijt. Alsof dat hetzelfde zou zijn.
Spijt is een gevoel, excuses zijn een daad.
De nabestaanden kregen wel een vergoeding dit keer, en wel 500 Euro.

HET IS OM JE OGEN UIT JE KOP TE SCHAMEN

Het is weer die tijd van het jaar

Het kerstpakket.

Liverpool, 9 oktober 1940 - New York, 8 december 1980

The curious incident of the dog in the night-time

Een boek over een 15-jarige jongen met het Syndroom van Asperger, kan dat leuk zijn? Ja, lees dit boek. Het is een detective, een kennismaking met Asperger, vol verrassende zaken,geschreven zoals mensen met Asperger die ervaren en zoals ze ons ook altijd verrassen met hun strikte logica, hun onvermogen om intuitief te leven. Bovendien bevat dit boek de duidelijkste uitleg die ik ooit tegenkwam van het Monty Hall probleem, hier vooral bekend als de drie deuren bij de spelshows van Willem Ruys.

Smoeder

Deze middag woonde ik de aller-aller-allerlaatste voorstelling bij van Smoeder, een vertelvoorstelling door Maria Goos en Marcel Musters. Werkelijk heel bijzonder. Het werd gespeeld in De Rode Leeuw te Ursem, een karakteristieke dorpskroeg. Maria en Marcel zitten aan een tafeltje en halen herinneringen op aan hun overleden moeders. Ze spelen deze ook. Het was heel klein en intiem, bijzonder mooi en ontroerend. De laatste scène bewoog mij letterlijk tot tranen, en ik was niet de enige. Recht uit en in het hart! Deze en de voorlaatste uitvoering zijn voor televisie opgenomen, de uitzending is op 30 december, om 22.50 uur, op Nederland 2.
Ursem ligt op fietsafstand (ca 15 km) van mijn huis, dus ook nog eens heerlijk door de polder gefietst.

Het derde boek van A.F.Th. dit jaar

Om het 30-jarig schrijversjubileum van A.F.Th. van der Heijden te vieren kwam deze verhalenbundel uit. Hierin staan verhalen uit de hele loopbaan. Een aantal had ik al gelezen, maar er staan ook (voor mij) nieuwe verhalen in. Ik heb veel plezier beleefd aan het titelverhaal, dat juist niet zo gunstig besproken werd in NRC. Men vond de pompeuze zinnen niet passen, ik vond ze juist bijdragen aan het beeld van de wat wereldvreemde, onhandige, met zichzelf nog al te doen hebbende schrijver.

Berichten uit het Vaticaan (2)

Het deed mij vandaag bijzonder veel genoegen in het hoofdartikel 'John en Jezus' in NRC Handelsblad te zien dat ook de redactie van NRC Handelsblad zich ergerde aan de vergeving van John Lennon door het Vaticaan.

Zag ik het goed?

Ik zag Obama vavond op TV. In een glimp meende ik achter hem Leslie Nielsen te herkennen.



Maar het was Joe Biden.



Waarschijnlijk niet zo grappig.

Bieslog nu definitief dicht, jammer.

De blog van Wim de Bie, Bieslog is weer, en naar het zich laat aanzien: nu definitief, gesloten. Jammer, maar ook wel begrijpelijk.

Spitsalarm!

De ANWB gaf voor het eerst een spitsalarm af voor de maandagochtendspits. Aanleiding was het verwachte slechte weer met sneeuw en gladheid.
De ANWB verwachtte dat de sneeuwval en gladheid in de ochtendspits van maandag zou leiden tot een zeer zware spits, met kans op 500 kilometer file rond 08:30 uur.



Totale lengte van de files om 08:30 uur was in werkelijkheid 258 km. Dag ANWB, bedankt he, en tot het volgende alarm!

Berichten uit het Vaticaan

Gisteren las ik in de krant dat het Vaticaan John Lennon zijn uitspraak over het Christendom heeft vergeven. Ach ja, dat was ook zo. Net als in 1966 en net als vele andere keren doet het Vaticaan een uitspraak die bijzonder weinig met de realiteit te maken heeft. De uitspraak nu is niet meer relevant, en hun veroordeling in 1966 was misplaatst en gebaseerd op een door hun verkeerd geinterpreteerd citaat.
Als het niet zo potsierlijk was zouden excuses beter passen.

50 jaar geleden

50 jaar geleden werd mijn broer geboren. Hij is al weer 22 jaar geleden overleden. Vandaag bezocht ik de plaats waar zijn as is gestrooid, en was ik in gedachten weer met hem. Deze week draag ik zijn oude horloge, waar hij zo trots op was.

45 jaar geleden

45 jaar geleden werd John F. Kennedy in Dallas vermoord. Ik herinner me, dat we de 5e verjaardag van mijn broer hadden gevierd. Toen de visite weg was, wilde mijn vader nog even naar Bonanza kijken. Dat ging dus niet door. We zagen vage satellietbeelden uit Amerika. Ik herinner me een huilende omroepster. De volgende dag besprak mijn vader de situatie bij houtzagerij Ten Cate, ik stond erbij. De voorpagina van de krant van de volgende dag was een grote foto van Kennedy. Ik was 9 jaar oud.

40 jaar geleden

40 jaar geleden kwam de achtste LP van The Beatles uit. Het was, ongewoon in die dagen, een dubbel-lp, getiteld The Beatles, beter bekend als 'de witte dubbel-lp'. Tegenwoordig 'de witte dubbel-cd', en in de toekomst 'de witte dubbel-mp3', zal dit over 100 jaar nog steeds als een meesterwerk gezien worden. Er staat van alles op: pop, rock, country, slaapliedjes, avant-garde geluidscollages. Naar mijn smaak na Revolver hun beste plaat.

De teller loopt....

Uit de gemengde berichten van vandaag:

"De HSL-Zuid tussen Amsterdam en Parijs zou oorspronkelijk in april 2007 in gebruik worden genomen. Meer dan een keer is de opening vertraagd. In januari volgend jaar zouden de eerste treinen tussen Amsterdam en Rotterdam rijden, maar daar gaat opnieuw een streep door. Wanneer er wel kan worden gereden, is onduidelijk."

Mijn mening over dit soort affaires is inmiddels genoegzaam bekend.

Boek van een vriend

Een vriend van mij schreef een boek en gaf het mij, met een aardige opdracht, cadeau. Ik kom mijzelf notabene ook tegen in dit boekje. Het is een soort van, ja wat is het eigenlijk, een soort van zelfhulpboekje om via spiritualiteit te komen tot een gezond, gelukkig en creatief leven. De titel zegt het al. Het boek is geschreven vanuit een sterke geloofsovertuiging, die ik overigens niet deel. Toch staan er waardevolle zaken in. Volgens mij doet het er uiteindelijk niet toe of je gelooft of niet. Vriendschap, verantwoordelijkheid voor anderen en kennisverdieping, daar gaat het om, of je nu Rooms, Joods, islamitisch of niet-gelovig bent. Er staan wat oefeningen en opdrachten in, die stof tot nadenken geven. Jammer vind ik, dat ik mij niet goed kan vinden in wat (als voorbeeld) door de schrijver als essentieel in uitgerekend ONZE vriendschap wordt ervaren. Tijd voor een gesprek, dunkt mij.

Compleet!

Met de aanschaf van deze twee Tirades meen ik het werk van Voskuil compleet te hebben. Nu nog lezen.

Bies2

Na deel 1 volgt, juist ja, deel 2. Met 738 pagina's is dit wat dunner dan deel 1 (ruim 900 p.), maar er valt weer veel te genieten. Dit deel bevat de verhalen uit de bundels Duizend vlinders, Hoe de dieren in de hemel kwamen, De bruid, De steen der wijzen en Reis door mijn kamer. Hiervan kende ik alleen de eerste bundel. Het is weer typisch Biesheuvel, met zijn schijnbaar naïeve, ontroerende stijl. Het lijkt of hij zo maar wat begint te tikken en na een bladzijde of zo aan het echte verhaal begint. Maar dat is niet 'zomaar'. De stijl is zo sterk, dat je (althans ik) als gemagnetiseerd blijft lezen. Er valt weer veel te lachen, maar ook na te denken over hoe Bies zijn (en onze) wereld ervaart.

Bijna niet meer gebruikt

Vanmorgen las ik ineens een woord, dat volgens mij bijna niet meer gebruikt wordt: zuidvrucht. Onze groenteboer verkocht vroeger 'zuidvruchten'. Dat waren dus vruchten uit het Middellandsezeegebied. Sinaasappels, citroenen, mandarijnen, druiven, vijgen, dadels. Tegenwoordig komen ze waarschijnlijk overal vandaan, die zuidvruchten.

Bieslog is weer (even) terug

De blog van Wim de Bie, Bieslog (sinds mei voor onbepaalde tijd dicht) is vanaf vandaag weer open, om verslag te doen van het Crossing Border Festival 2008 in Den Haag. Gaat dat zien!

Hiep hiep hoera!

Ik ontving deze kaart van de opticien. Wat blijkt? Het is een verjaardagskaart, MIJN BRIL IS JARIG... 'Om dit te vieren nodigen wij DE BRIL graag uit voor een verwenbehandeling'. Naar aanleiding van dit soort infantiele mededelingen bevangt mij wel eens de gedachte dat het algemeen kiesrecht heroverwogen dient te worden.

Gedichten van Jan Wolkers

Jan Wolkers zal als schrijver waarschijnlijk herinnerd worden vanwege een paar waarlijk epische romans: Turks Fruit, Terug naar Oegstgeest, De kus en nog een paar. Aansprekende onderwerpen, en een geweldige schrijfstijl. Afwisselend korte en langere zinnen, daardoor een mooi ritme, plastisch taalgebruik, seks en dood. Tijdens zijn leven publiceerde hij verder verhalen, essays en ook een aantal gedichten, waarvan de meeste bijeengehaald werden in zijn enige bij leven verschenen dichtbundel Wintervitrines. Die vond ik erg goed. Nu is er dan een bundel Verzamelde gedichten. Hierin staan weer dezelfde gedichten, aangevuld met verspreid gepubliceerd werk, een aantal ongepubliceerde gedichten uit zijn jeugd en een serie gedichten geschreven in de jaren '50 in Parijs. Jammer genoeg vind ik die aanvullingen eigenlijk allemaal beneden de maat. Samensteller Onno Blom schrijft ook dat het niet allemaal van grote kwaliteit is. Dat had dus beter niet-gepubliceerd kunnen blijven. De eerder wel-gepubliceerde gedichten als Speurtocht en Hermes Psychopompus zijn wel erg indrukwekkend. Jan Wolkers had kennelijk een goede neus wat wel te publiceren en wat niet. Helaas de erven en Onno Blom in dit geval wat minder. Aardig is nog wel de weergave van een aantal hand- en typoscripten, helaas is hier een van de aanduidingen fout.

Zometeen gaat het beginnen

Over iets meer dan een uur komt hier een horde 17- en 18-jarigen binnenvallen, om de verjaardag van de oudste dochter te vieren. Er is veel eet- en drinkwaar in huis, ik word geacht om ongeveer 22.30 uur dertig bitterballen en dertig mini-frikandellen te frituren. Uit ervaring weet ik, dat ik daarmee maar net eerder klaar zal zijn dan de eters. Ik neem nog even een kopje koffie, en luister naar de stilte.

Kleren maken de man

Vandaag heb ik de arbeidsduur maar weer eens verkort, en ben ik naar de stad getogen voor een ronde winkelen en kleren kopen. Niet mijn favoriete bezigheid, maar ik had nog maar één broek, eigenlijk voor in de zomer en met een winkelhaak er in. Dat gaat dus niet langer zo, was de conclusie. Nu weer thuis met een stapel broeken en overhemden. En sokken, dat ook.

PRDV

Wat is die Peter R de Vries toch een nare, nare man. Vriend van Cor van Hout. That sums it all up, really. Schrijver (samen met zijn fijne gabber CvH) van een best-seller over de Heineken-zaak, tranentrekker bij de moeder van Nathalee, juichen om zijn Emmy-award, zelfverklaard oplosser van de Kennedy-moord, nam ooit een Gouden Kalf van dubieuze herkomst aan van zijn gabber CvH (ja, zo was Cor, mensen) kortom een ONGELOFELIJKE ijdeltuit, die het in veel gevallen helemaal niet gaat om het oplossen van zaken, maar om de kijkcijfers. Net als bij die eerdere uitzending brengt hij ook nu weer de justitiële voortgang in gevaar met zijn verborgen camera's. Enfin, hij is nu wereldberoemd, onze Peter. Samen met Joran en Nathalee staattie nu op internet, bij ABCNews.



HA HA HA HA!

Natuurlijk had Freek de Jonge GROOT GELIJK bij zijn aanvaring met PRDV, maar hij had zich niet door de emotie moeten laten meeslepen.

Een nieuwe Voskuil

Vandaag maakte Uitgeverij Van Oorschot bekend dat in april 2009 Binnen de huid zal verschijnen, een roman van J.J. Voskuil, die lang geleden (1968) al geschreven werd, maar die Voskuil zelf nooit wilde of durfde publiceren. Ik ben benieuwd.....

Maffe Aussies

Kanttekening

Natuurlijk, ik ben ook blij dat Obama gewonnen heeft, en niet McCain. Maar inderdaad, wat IS nu het plan voor de komende 4 jaar? In Nederland zou geen haar op mijn hoofd er aan denken op deze man te stemmen. Politiek zit hij aan de rechterkant van de VVD, en hij spreekt weliswaar erg goed, maar toch ook als een dominee. Marianne Thieme zegt vaak malle dingen, maar haar voorkeur voor de 'derde kandidaat' Ralph Nader is objectief bezien misschien zo gek nog niet.

Strafregels

Als de trein vertraging heeft, moet ik niet meer in een opwelling bij de AKO zomaar een boekje kopen. Als de trein vertraging heeft, moet ik niet meer in een opwelling bij de AKO zomaar een boekje kopen. Als de trein vertraging heeft, moet ik niet meer in een opwelling bij de AKO zomaar een boekje kopen. Als de trein vertraging heeft, moet ik niet meer in een opwelling bij de AKO zomaar een boekje kopen.

Wat een suf saai boek is dit zeg. Gekocht in een verloren half uur op Hollands Spoor, misschien omdat ik stiekem ook wel een boek zou willen schrijven.

Als de trein vertraging heeft, moet ik niet meer in een opwelling bij de AKO zomaar een boekje kopen. Als de trein vertraging heeft, moet ik niet meer in een opwelling bij de AKO zomaar een boekje kopen. Als de trein vertraging heeft, moet ik niet meer in een opwelling bij de AKO zomaar een boekje kopen.

ONUITSTAANBAAR!

Al een week of wat kan ik twee boeken over Voskuil en zijn werk niet vinden: Lam naast leeuw van John Heymans, en een boek waarvan ik mij de titel en auteur niet herinner. Ik zou ze even willen raadplegen, maar kan ze nergens vinden. Ik kan me niet voorstellen dat ik deze boeken heb weggedaan, maar waar, o waar liggen ze dan toch? ONUITSTAANBAAR werkelijk.

Nederland leest

Dit jaar beleven we alweer de derde editie van Nederland leest. Enfin, ik dus vandaag in de trein naar Den Haag met dit boek, op zoek naar medelezers om er over te praten, want dat is dus de bedoeling. Niet gevonden, die medelezers, hoewel er meer dan 1 miljoen exemplaren via de bibliotheek worden uitgezet. Ik heb het boek wel (weer) uitgelezen. Een goede Mulisch, zou ik zeggen. Niet zijn beste, maar toch: een goede Mulisch. Ik vind de keuze van de boeken voor Nederland leest niet altijd gelukkig. In 2006 was het Dubbelspel van Frank Martinus Arion. Een goed boek, van een schrijver die best een duwtje kan gebruiken, prima keuze dus. Maar daarna De gelukkige klas van Theo Thijssen, niet zijn beste boek, en bovendien een vervolgdeel, de lezer valt dus midden in een verhaal. En nu Mulisch, een goede, misschien wel de beste schrijver die we hebben. Maar ja, die hep dat toch niet nodig, kies liever een aanstormend talent.

Let's go to Vegas

Jaren geleden hoorde ik voor het eerst van dit project, toen nog in de aanloopfase. Het klonk op allerlei manieren helemaal FOUT. Een musical, met bewerkte Beatle-muziek, opgevoerd in Las Vegas....
Alweer 2 jaar geleden ging de show in premiere. Ik kocht destijds de bijbehorende CD, een geweldige bewerking onder supervisie van de enige echte George Martin. En nu is er de DVD All together now, met het verhaal van de totstandkoming van de show LOVE, door Cirque du Soleil. Het is mooi, overweldigend, intiem, supershowy en smaakvol. Ik zou die show wel willen zien, maar hij wordt alleen opgevoerd in Las vegas, in een speciaal voor de gelegenheid gebouwd theater. Dat zal er dus wel niet van komen. Zet ik het plaatje nog maar eens op.

Van kwaad tot erger

Dit stukje stond eerst op de site www.boekenkastfoto.nl. Ik wilde het weer eens zien toen ik dit stukje schreef, ruim 7 jaar later. Maar die site was er niet meer. Op 23 januari 2016 vond ik de site (en mijn stukje) toch terug, gearchiveerd op de website van Internet Archive WaybackMachine. Daar stond het, hier. Om te voorkomen dat ik het weer kwijt raak, zette ik het op mijn eigen blog, hieronder, op 23 januari 2016, met de oorspronkelijke datum 26 oktober 2008.



Ten eerste een foto van een van mijn boekenkasten in de woonkamer. Dit is natuurlijk de bekende Ikea-Billy, in dit geval gevuld met (meest) Nederlandse boeken, van Verzamelde Werken V-VI van Multatuli tot en met Tussen droom en daad in Dubbelstad van Joost Zwagerman. In de woonkamer staan nog twee van die kasten, samen gevuld met de boeken van Een lampion voor een blinde van Bertus Aafjes tot en met Verzamelde werken III-IV van Multatuli. De kast is (alweer) vol, maar het is nog redelijk onder controle. De boeken geordend op schrijver, en per schrijver weer op verschijnen. Duidelijk is dat ik van sommige schrijvers ‘alles’ wil hebben, hier zie je dat bij Reve, Voskuil, Warren en Wolkers.

Ook in de woonkamer staan deze kasten. Hierin oude encyclopedieën, fotoalbums, Lou de Jong, schaken, Beatles en nog veel meer. Ook stapels papier. Ik ben het met jullie eens, hier moet nodig geruimd en geordend.



Boven staan nog 4 kasten, met onder meer Engelse en vertaalde boeken, en studie- en hobbyboeken. Ik durf hier alleen de kast met kinderboeken te laten zien.



Op de vliering in de garage staan 5 dozen met boeken waar geen plaats voor is, en die door mij nog niet weggegooid kunnen worden. Een treurige aanblik.



Er komen per jaar zo’n 50 – 70 boeken bij, dus hoe dat verder moet?

Boekenkasten

Ik vond een leuke blog, met als onderwerp Foto's van boekenkasten.
Een leuk inkijkje in iemands leven vind ik dat altijd, stiekem snel even kijken, wat staat er in de boekenkast. Mijn boekenkasten staan er nu ook tussen. Ga ook eens kijken, en stuur ook Uw boekenkast in! (UPDATE 23-1-2016: Site bestaat niet meer. mijn stukje is hier herplaatst)

Oei, net op tijd

Ik heb deze Tirade besteld en ontvangen. Net op tijd, want het is (zo meldde de uitgeverij mij) het allerlaatste exemplaar voor de verkoop. Ik wilde deze Tirade uit 1985 graag hebben vanwege een uitvoerige bespreking door Hanny Michaelis van Bij nader inzien. Daarover misschien later meer.

Heeft U nog oude ansichten?

Ik las in Verzameld Werk van J.M.A. Biesheuvel, deel 2, het verhaal Een gil. Daarin staan twee zinnetjes die me aan vroeger deden denken: "Er wordt gebeld en ik doe de deur open. Drie kleine meisjes vragen of ik nog oude ansichtkaarten heb." Het gekke is, dat deden wij ook. Langs de deur voor oude ansichten. Ik kan me niet herinneren wat wij dan met die verzamelde ansichten deden. Postzegels afweken, plaatjes sparen of ruilen? Tegenwoordig gebeurt het volgens mij niet meer. Maar wij gingen nog langs de deur om oude ansichten te vragen.

Voskuil, geretoucheerd (2)

In een eerder bericht noteerde ik al dat Voskuil een onnauwkeurigheid in zijn laatste Bureau-deel voor zichzelf al corrigeerde. In de laatste scene in dit boek staat dat Sidney Bechet Nobody knows you when you're down and out speelt op een klarinet. In werkelijkheid was het een sopraan-sax, en Voskuil las dat ook zo voor. Gisteren zag ik in boekhandel Kooyker in Leiden een herdruk van dit boek van mei 2008. Daarin was deze fout (nog steeds) niet gecorrigeerd. Waarvan acte.

Walk like an Egyptian

Het is herfstvakantie, vandaag nam ik een dag vrij om met mijn jongste dochter een bezoek te brengen aan het Rijksmuseum van Oudheden, in Leiden. Ik was er al weer jaren niet geweest, sinds de kerstperiode van 1997 om precies te zijn. We hebben er een groot deel van de dag doorgebracht, en zo'n beetje alles bekeken. Veel Egyptische dingen, maar ook Etrusken, Grieken, Romeinen en Perzen. En een collectie Nederlandse Middeleeuwen. Per NS gereisd, dat was wel zo prettig.

Mwah

Jaren geleden zag ik dit boek in de winkel liggen. Ik kocht het toen niet. Nu heb ik flink moeten zoeken om een redelijk goed exemplaar te bemachtigen. Het is een soort autobiografie aan de hand van gelezen boeken, door J.J. Oversteegen, die model stond voor Paul Dehoes in Bij nader inzien. Dubbel interessant, zou je zeggen. Tegenvallertje. Het boek kabbelt en babbelt maar door. Allerlei terzijdes. Er wordt flink gestrooid met boektitels, maar die opsommingen gaan op gegeven moment ook vervelen. Vooral in de tweede helft van het boek wordt het bovendien een stuk literatuurwetenschappelijker van toon, en moest ik toch denken aan Het raadsel der onleesbaarheid, de Huizingalezing door Karel van het Reve uit 1978. Goed, er zaten aardige stukjes tussen. De herinneringen aan Nescio en T.S. Eliot zijn zeker lezenswaard. Hoe summier ook, de herinneringen aan Han Voskuil en Frida Vogels bevatten herkenbare details, die nu van de andere kant worden bezien. Maar over het geheel genomen, mwah.

Bij nader inzien (4)

Voor zover ik kan nagaan, heb ik nu Bij nader inzien drie keer gelezen; in 1997, in 2005 en gedurende de afgelopen weken. Prachtig, machtig boek, ik heb het eerder gezegd en ik zal het nog wel eens zeggen. Waar gaat het over, laten we dat nog maar eens behandelen: het boek gaat over vriendschap, over waarachtigheid, over studeren anno 1950, het gaat over het bepalen van de eigen waarden. Frida Vogels schreef al ergens dat de meest treffende zin uit het boek volgens haar is: 'Als je werkelijk schreef zoals het moet', zei Maarten, (...) 'zou je geen vriend meer overhouden'. Bij deze herlezing viel mij op dat de beschrijving van Paul eigenlijk niet zo constant negatief is als ik mij meende te herinneren. Er is weldegelijk sprake van een echte vriendschap, die aan het eind kapot gaat. En waarom? Omdat Paul een onwaarachtige fraseur is? Ik denk het niet. De vriendschap is voorbij, omdat Paul Maarten voor zijn gevoel in de steek laat. Ik herken overigens meer van Paul in mezelf dan mij lief is.


Omdat ik het zo'n belangrijk boek vind lees ik er ook van alles omheen. Zo vond ik op internet een tekst Het boek was beter, de inaugurale rede van Thomas Vaessens, waarin hij de positie van literatuur aan de hand van juist dit boek behandelt op drie tijdsposities: ca. 1950, toen de gebeurtenissen uit het boek plaatsvonden, ca. 1963, toen het boek gepubliceerd werd, en ca. 1985-1990, toen het boek eindelijk herdrukken beleefde en er zelfs een film naar werd gemaakt.

Terzijde: inderdaad, 'het boek was beter'. Ik heb de film onlangs ook weer bekeken, en de film is zondermeer goed, maar het boek is beter. Het viel mij nu meer op dat allerlei personen en gebeurtenissen die in het boek belangrijk zijn, in de film in elkaar geschoven of weggelaten zijn. Flap en Hans zijn inelkaargeschoven tot Hans, Klaas, Toos en Hettie komen niet eens meer voor, en dat geldt ook voor gebeurtenissen uit het boek. Toch een goede film, maar anders.

Daarnaast nog eens gelezen:
- Op bezoek bij J.J. Voskuil, door J. Fontijn, hier ook al eerder vermeld.
- Het HP/De Tijd-artikel Bij nader omzien van Annejet van Zijl, gebaseerd op gesprekken met de studiegenoten van Voskuil, naar wie de vrienden in het boek gemodelleerd zijn. Dit artikel geeft een nuancering in het beeld dat Voskuil schetst. Die nuanceringen werden door Voskuil overigens niet persé bestreden, naar zijn zeggen gaf hij slechts zijn visie op de vriendschap, en zou het het beste geweest zijn als alle vrienden een boek hadden geschreven.
- Bladzijde 342 en verder van Met zijn drieën door Frida Vogels (Henriëtte), hier staat (veel korter) haar herinnering aan de vriendenclub.
- Bladzijde 383 en verder van Dagboek 1962-1963 door Frida Vogels, met daarin haar reactie (o.a. een brief naar Voskuil) op Bij nader inzien.
- Hoofdstuk 6 uit Etalage door J.J. Oversteegen (Paul Dehoes), met zijn herinneringen aan Han Voskuil en Frida Vogels. (Ik kom hier nog op terug.)

Ik denk en hoop dat dit niet de laatste keer is dat ik dit boek zal lezen, immers: "Een boek lezen is een lang gesprek met een vriend, een gesprek dat nooit geheel voltooid is."