Ik las in Verzameld Werk van J.M.A. Biesheuvel, deel 2, het verhaal Een gil. Daarin staan twee zinnetjes die me aan vroeger deden denken: "Er wordt gebeld en ik doe de deur open. Drie kleine meisjes vragen of ik nog oude ansichtkaarten heb." Het gekke is, dat deden wij ook. Langs de deur voor oude ansichten. Ik kan me niet herinneren wat wij dan met die verzamelde ansichten deden. Postzegels afweken, plaatjes sparen of ruilen? Tegenwoordig gebeurt het volgens mij niet meer. Maar wij gingen nog langs de deur om oude ansichten te vragen.
