Schoenen poetsen

Zojuist heb ik mijn schoenen gepoetst. Niet mijn favoriete werkje (note to self: geen schoenen meer kopen met drie kleuren leer) maar het moet af en toe.

Ik moet dan vaak denken aan mijn vader. Hij kwam uit een groot gezin, en alle kinderen hadden taken om het huishouden draaiend te houden. Zo was dat toen, in de tijd van grote gezinnen. Aardappels schillen, schoonmaken, vanaf 12 jaar op woensdagmiddagen meehelpen bij het behangers- en stoffeerdersbedrijfje van mijn opa. Mijn vader moest de schoenen poetsen. Elke week. Er waren 9 kinderen, zeg ik er maar even bij.

Op zijn tiende verjaardag kreeg hij een cadeautje. Ook dat was niet vanzelfsprekend, er was weinig geld. Maar dit keer wel. Mijn vader kreeg voor zijn tiende verjaardag een nieuw schoenpoetsborsteltje.

Hij vertelde mij dit toen hij 70, 75 was, en ik zag dat de herinnering hem emotioneerde, en bepaald niet omdat het zo'n fijn cadeau was.

Afscheid

Vandaag was het afscheid van mijn bijzondere schoonmoeder. Dag lieve Ellie!

(1934 - 2019)

We gingen naar Bløf

We gingen uiteindelijk tóch naar Bløf. Voor het eerst. De tickets voor het concert in de tuin van Paleis Soestdijk waren al maanden geleden gekocht. Maar 'Life is what happens to you when you're busy making other plans' zong John Lennon ooit. En inderdaad, er is van alles aan de hand nu. Uiteindelijk zei E. dat ze toch graag wilde gaan, 'om er even uit te zijn'. Vanuit Leiden scheurden we er naartoe, in twee auto's. Ik miste een bord en reed een half uur als een dolle door Baarn, of all places. Alle voorprogramma's hadden we al gemist maar we waren op tijd voor Bløf. We hebben genoten. We dansten, zongen en lachten. En toen Pascal Jacobsen zong: 'en als je weggaat, zwaai nog een keer naar mij' huilden we. Een mooie avond, die niemand ons afneemt.

Mijn boekwinkel

Mijn boekwinkel houdt er mee op. Eergisteren zag E. het, vandaag ging ik zelf eens kijken.



Alles moet weg! 40 % korting. In de winkel was de kaalslag al goed merkbaar. De kasten waren leger, de boeken werden nu met voorkant getoond, niet meer alleen de rug. Een aantal tafels was al weg.



Ik sprak eigenaar M. kort. De precieze reden van sluiten heb ik niet gevraagd, maar die laat zich raden. Tegenwoordig houdt iemand bij DWDD een boekje omhoog en de mensen willen het dan Voor elven besteld, morgen in huis! hebben. Ik vind dat ze daardoor de plaatselijke middenstand en zichzelf geen goede dienst bewijzen. Ik bestelde bij Feijn ook wel eens een boek, op vrijdag of zaterdag. Dan was het dinsdag bij hen in huis, en ging ik het vrijdag of zaterdag weer ophalen. Prima systeem.

De echte boekwinkels verdwijnen. Ik vind het jammer, ik kom er graag. Je kijkt wat rond, leest een stukje, krijgt een tip van de eigenaar en maakt een praatje. Zo maakte M. mij bijvoorbeeld attent op de Mexicaanse schrijfster Valeria Luiselli. Was ik zelf niet op gekomen, nu aantal boeken gelezen, die zijn goed hoor. En zo ging het vaker. Af en toe was er een poëzieavond, er waren twee leesclubs, en soms een boekpresentatie. Zoveel leuker dan de blauwe bolle. Daar kun je een boek ook 'inzien'. Ja de titelpagina. En nu is er dan sinds deze week alternatief Bookaroo, ook zoiets. Ook weer internetcowboys met een verdienmodel. Op twitter vertelt iedereen dat je daarmee je 'lieve eigen boekhandel' steunt. Dat spreken ze vooral niet tegen, maar nee, zo zit het niet. Ze zoeken EEN (aangesloten) boekhandel uit, die het boek dan in een envelop mag doen. De boekhandelaar als magazijnbediende. En Bookaroo vangt een fee van 5%. Lees maar na in de voorwaarden. Ik zie al klachten dat het veel werk oplevert maar niets verdient. Ik hoop het, dan verdwijnt het vanzelf weer snel.

Terug naar Feijn. Het eerste boek dat ik daar kocht in 2008 (ik heb het even nagekeken) was Leeftocht van Adriaan van Dis. En nu? Veel van de voorraad is al weg. Maar ik ben ook niet echt op koopjesjacht, ik wilde even gedag zeggen en een hand geven. Ik kocht het Verzameld Proza van R.J. Peskens, met 40 % korting dus. Liever had ik het volgend jaar voor de volle prijs gekocht bij diezelfde boekhandel. Enfin, M. nodigde mij uit voor de afscheidsborrel, eind augustus. Genoteerd.

P.S.: E. vertelde dat ze toch nog twee boeken had besteld, volle prijs. Die zijn er dinsdag. Halen we ze vrijdag of zo weer op.