14 augustus 2022

Get Back

 

De afgelopen dagen keek ik nog eens naar Peter Jacksons Beatlesfilm Get Back, nu op drie blu-raydisks.

Vorig jaar zag ik het al op Disney+, en in februari zag ik The Rooftop Concert, in IMAX-kwaliteit in de bioscoop. (Paul McCartney gebruikte verder tijdens zijn laatste tour dit jaar een speciale clip van I've Got A Feeling met alleen de zang van John, zodat Paul en zijn band 'samen met John konden spelen'. )

Ik vat het even samen: een geweldige documentaire, met een fantastische beeld- en geluidskwaliteit, die de 'beruchte' Get Back-sessies in een ander daglicht zet. Vooral John en George hebben deze sessies in interviews weggezet als 'worst, miserable, hell'. Niets van waar. Het sentiment is vooral ingegeven door wat er in de maanden erna gebeurde. Het waren soms moeizame sessies, ik denk omdat The Beatles geen focus hadden, niet konden besluiten wat ze aan het doen waren. Repeteren voor een optreden, een live-lp. een televisiedocumentaire, een film, een studio-lp? 

Overigens was Beatlesbiograaf Mark Lewisohn al eerder tot die conclusie gekomen, nadat hij in januari 2019 alle beschikbare materiaal 'real time' 50 jaar na de sessies had bekeken en beluisterd. Hier zijn opgeluchte tweet na afloop.

Over de sessies zijn letterlijk boeken vol geschreven. Ik hou het bij mijn kleine observaties. De communicatie tussen The Beatles. Het gebrek aan communicatie. De oogopslag van Paul, die John als geen ander kent, en weet wat er gebeurt. Ik vind het fascinerend. Maar ook de omslag in humeur na de verhuizing naar Savile Row. 26 januari bijvoorbeeld vind ik een fantastische dag die veel van wat erover geschreven is weerspreekt. Die sessies waren zo slecht nog niet. In drie weken kwam er materiaal voor een een lp met daarop drie nummer-1 hits, veel nummers die naar Abbey Road zouden doorschuiven in de grondverf, en ook verschillende nummers die in de jaren erna op verschillende solo-lp's van John, Paul en George zouden verschijnen. 

Ik zie deze film ook in samenhang met de eerder verschenen Let It Be 51 Year Anniversary Edition en het toen ook verschenen koffietafelboek. Hebben we nu alles wat ons hartje begeert? 
Ik had graag ook de oorspronkelijke film Let It Be opnieuw uitgebracht zien. Beeld en geluid gerestaureerd door Peter Jackson en Giles Martin (graag wel in de oorspronkelijke 4:3 aspectratio, want als je dat omzet naar 16:9 snij je 25% van het beeld weg). Het had een mooie bonusdisk kunnen zijn. 
Ik zou graag het optreden op het dak zien zonder de straatinterviews, aanbellende politieagenten, gesprekken in de receptie, of gezien vanaf een dak aan de overkant. Leuk voor de documentaire, maar het is suboptimaal voor het optreden zelf. Dus alleen gezien door de 5 camera's op het dak zelf. Het had een mooie bonusdisk kunnen zijn.
Ik zou graag het volledige optreden op het dak uitgebracht zien op cd. Zie mijn eerdere blog, onder cd5, inmiddels is het wel beschikbaar via verschillende streamingdiensten. 
Ik zou graag de Apple Studio Performance van 31 januari niet tijdens en tussen de aftiteling zien. Ik begrijp dat Peter Jackson, net als Michael Lindsay-Hoge, op zoek was naar een rond verhaal, maar 31 januari was de laatste dag van de sessies, en leverde Let It Be, The Long And Winding Road en Two Of Us op. 

Peter Jackson heeft geweldig werk gedaan, door steeds meer materiaal in de documentaire te stoppen, naar eigen zeggen om te voorkomen dat het nog eens 50 jaar onbereikbaar zou zijn. Hij heeft ook gesuggereerd dat een versie van 12 uur goed mogelijk zou zijn. Dat is niet gebeurd. Inmiddels is er sprake van een nieuw Beatlesproject voor Jackson, daar is verder nog niets over bekend, behalve dat het een 'live action movie' zal zijn. Ik ben benieuwd en beducht.