Waar o waar?

Ik ben al dagen aan het zoeken naar een aantal foto's van mijn moeders familie, en vooral naar de trouwfoto van mijn ouders, uit 1953. Ik wil hem graag weer in handen hebben, onder andere voor een neven en nichten reünie binnenkort. Bij mijn weten is er maar een exemplaar van, en die ligt ergens bij mij in huis. Ik moet daar echt minder slordig in worden. Ik moet er niet aan denken dat die foto echt weg zou zijn....

Een leuk klein toneelstukje

Mijn jongste dochter speelde vanmiddag mee in een klein toneelstukje "Wil je met me trouwen" bij de boekpresentatie van het gelijknamige (maar daar houdt de vergelijking op) nieuwe kinderboek van Cora Vries, hier in Alkmaar. Ze speelde duidelijk en had een leuke tekst. Ik was weer eens een trotse vader.

We staan in de krant!

Helaas niet op een door mij gewenste manier. Uitgebreid artikel in NRC Handelsblad over de gevolgen van de crisis voor de toeleveringsbedrijven van Corus.

It was 40 years ago today

Vandaag is het 40 jaar geleden dat The Beatles hun laatste concert gaven, op het dak van 3 Savile Row, het Apple hoofdkwartier. Het verkeer in de omgeving kwam tot stilstand. Uiteindelijk maakte de politie er een eind aan.

John Updike

Vandaag in NRC (terecht) veel aandacht voor John Updike. Voorpaginanieuws, en op pagina 9 nog meer. En aanstaande vrijdag nog een artikel van Joost Zwagerman.

Dedideva

Vanavond werd de nieuwe Dichter des Vaderlands bekend gemaakt. Ramsey Nasr. Mijn voorkeur zou Ingmar Heytze geweest zijn, maar die stond niet op de short list. Ik koos daarom voor Hagar Peeters. Maar goed, Ramsey zal ook een verademing zijn, na Dolle Driek.

Nogmaals: Ruhe

Ik schreef al eerder over deze voorstelling. Zo goed. Op de avond van de voorstelling greep ik helaas naast het programmaboekje. Was al in de vrachtwagen gepakt. Door een vriendelijke geste kreeg ik het vandaag alsnog. Het boekje bevat een aantal 'flankerende' teksten, van Armando en anderen. Maar vooral blij was ik met het bijgevoegde mini-cd'tje van het Collegium Vocale uit Gent. Het bevat liederen van Schubert en een compositie van Annelies Van Parys, uit de voorstelling. Tot mijn verwondering zag ik in de discografie van het Collegium nog geen volwaardige Schubert CD. Ik hoop dat die er ooit komt.

Lees: de schrijver spreekt!

Ik kreeg dit boek te leen wegens twee interviews met Voskuil. Maar ook de andere interviews zijn interessant, onderhoudend, leerzaam of gewoon aardig.

Dasookwat

Noemde ik eerder deze week nog zijdelings John Updike, lees ik juist dat de man vandaag is overleden. Ik heb tot een jaar of tien geleden betrekkelijk veel van Updike gelezen. Ik schat 20 tot 25 boeken. De Rabbit-romans, de Bech-romans, Couples, The Centaur, en nog meer. Ook essays en verhalen. Jammer dat juist een van zijn mindere boeken (The Witches of Eastwick) verfilmd is, en dan ook nog een keer niet zo best. De laatste jaren verflauwde de interesse bij mij, ingegeven door de matiger wordende recensies. Zijn laatstverschenen boek (The WIDOWS of Eastwick) werd in de NRC gekraakt. Ik zou wel wat zien in een lange televisieserie gebaseerd op de Rabbit-boeken. Compromisloos 4 x 13 afleveringen. Dat zou mooi zijn. Bij de VPRO. Bedankt John Updike.

Lees dit boek!

Dit boek kreeg maanden geleden in NRC een juichende recensie. Terecht. Goede verhalen, met onverwachte wendingen. Deed mij denken aan die andere realistische verhalenverteller, John Updike. De verhalen eindigen in veel gevallen ook 'zomaar'. Deze bundel bestaat uit een serie oude verhalen, uit de hele carrière, en een aantal nieuwe. Dat schijnt hij wel meer te doen, zodat de bibliografie van de man tamelijk onoverzichtelijk is. Enfin, hier geldt gewoon: Lees dit boek!

Wie neemt Verdonk nog serieus?

Op Blog 2.0 vond ik onderstaand filmpje. Ik kan niet anders dan het hier kopiëren.



Ingemaakt met boter en suiker.

Weer naar school

Vandaag was de eerste cursusavond van de cursus Hoe actueel is Spinoza?, gegeven aan de Volksuniversiteit in Alkmaar. Tijdens mijn studie heb ik ook 'geroken' aan de filosofie, door het volgen van een drietal college's, destijds. Ik vermoed dat Spinoza glasheldere standpunten heeft over wetenschap, geest en ziel, en over God, en wil daar graag meer over weten. Dit zal gebeuren door middel van bestudering van zijn hoofdwerk Ethica. Vandaag gingen we van start met de gebruikelijke kennismakingsrondjes, en met een positiebepaling door de inleider. Opmerkelijk genoeg bleek hij van dezelfde hoogleraar (S.J. Doorman) filosofiecollege te hebben gehad als ik. Hij in Eindhoven, ik in Delft. En bij een cursus als deze hoort natuurlijk ook: huiswerk.

Het vijfde boek van A.F.Th. in 2008, of: Adri is boos

Dit kleine maar fijne boekje, uitgegeven door Uitgeverij Flanor bevat een aantal stukken, door AFTh geschreven tijdens zijn gastredacteurschap van Propria Cures. Er wordt op lezenswaardige en vermakelijke wijze vilein afgerekend met o.a. Kees Fens, Arjan Peters, Hans Warren, en met het prijzencircus in de literatuur.

Gisteren was ik ook nog in Delft

Mijn bet-overgrootvader kreeg ooit een bronzen medaille, en vijf gulden beloning, wegens 'bedrevene edelmoedige daden'. In 'een' archief van de Maatschappij tot Nut van het Algemeen vond mijn vader ooit dat het hierbij ging om het redden van een man uit een gracht in Delft. Helaas heeft mijn vader nooit verteld waar dat archief zich bevindt, dat moet ik nog eens uitzoeken. Mijn vader wilde altijd graag weten of dat toen in de krant heeft gestaan. Ik heb dat laatste nu uitgezocht. In de Delftsche Courant van vrijdag 29 oktober 1847 stond een berichtje over die huldiging. De redding zelf heeft de krant zover ik kan nagaan niet gehaald.

Ik heb al een boek

Een vriend van mij stelde een boek samen, De ziel van werk, een "inspiratieboek voor gezondheid, zingeving, bezieling en werk". Ik woonde in Den Haag de presentatie bij. Er waren vier inleiders, die inspirerende, grappige en bezielende betogen hielden. Het imponerendst was het verhaal van de ruim 80-jarige Dr. Paul de Chauvigny de Blot SJ Lic. Ph., om het maar eens volledig te zeggen. Een gigant. Ik ben benieuwd naar het boek.

Het boek is weer op pad

Vandaag, 16 januari 2009, heb ik het Reve boek weer losgelaten, om 15:17 uur, op de leestafel van restaurant La Ruche in De Bijenkorf, Grote Marktstraat in Den Haag.
De verdere avonturen van het boek zijn na te gaan op deze pagina.

Het is altijd tijd voor een Reve boek

Dit vond ik dus eerder deze week (zie dit bericht.)
Ik heb dit boek al vaker gelezen, het is misschien wel Reves beste. De zinloosheid, de beklemming, de magie, ik kan mij niet herinneren het ooit indringender gelezen te hebben. Lang leve Reve!

Een parelduiker vreest den modder niet

Ik kocht dit blad vanwege een artikel over Maria de Roo. Zij was de eerste vrouw van Jan Wolkers, en eerder ook klasgenote en vriendin van Hans Warren. Warren heeft gedichten over haar gepubliceerd, en schreef veel over haar in zijn Geheim Dagboek, ook nog lang nadat het contact verbroken was. Voor Jan Wolkers poseerde zij voor een aantal van zijn vroege beelden. Wolkers en Maria scheidden niet lang nadat hun dochtertje bij een ongeluk thuis was omgekomen. Wolkers beschreef dit later in Een roos van vlees. Aan de hand van het gepubliceerd en ongepubliceerd werk van Warren en Wolkers, maar ook middels een interview met zoon Jeroen Wolkers wordt hier haar leven beschreven. Maria de Roo komt daar niet goed vanaf, het lijkt mij een weliswaar mooie en mysterieuze maar ook vooral mensenschuwe en verwende, luie vrouw te zijn geweest. Verder in dit nummer nog een aardig artikel over de Zweedse verfilming van Een roos van vlees (jaren geleden op tv gezien, helaas toen niet opgenomen) en de publicatie van een aantal pas ontdekte brieven van Du Perron, ook interessant voor mij. En nog meer.

Gratis boek

Ik vond vandaag op de leestafel in een café een gratis boek. Maar alleen om te lezen, niet om te houden. Ik moet het op een gegeven moment weer ergens neerleggen, voor de volgende vinder. Meer over dit initiatief op de site van BookCrossing
De geschiedenis van het nu gevonden boek is na te gaan op deze pagina.

De Schoonheid en Het Kwaad

Ik heb ademloos zitten luisteren naar deze voorstelling. De (in ons geval) ongeveer 100 toeschouwers zaten in stoelen op het podium. De voorstelling werd tussen het publiek gezongen en gepeeld. Bij binnenkomst op het toneel was er een echt prachtige meerstemmig gezongen liederenrecital van Schubert. 12 mannen die meerstemmig zingen, ik heb het nooit zo mooi gehoord. De liederen werden afgewisseld door twee monologen, door Carly Wijs en Tom Jansen, ontleend aan 'De SS'ers' van Armando en Hans Sleutelaar. Door de nabijheid zeer intens. De Schoonheid en Het Kwaad, naast elkaar.

Het vierde boek van A.F.Th. in 2008

Dit boekje is alleen verkrijgbaar via de boekenclub ECI. Ik ben geen lid van die club, maar kreeg het via een collega toegespeeld. Het gaat hier over de geboorte en tevondelinglegging van Reinier Mombarg. Dit werd eerder al behandeld in De Movo tapes en in MIM, eerder verschenen delen van Homo Duplex, romancyclus van AFTh. Dit boekje is natuurlijk (zeker voor AFTh) maar een dun 'satelliet'-boekje in deze serie, misschien onderdeel van een nog te verschijnen 'echt' deel. Het beschrijft op een plastische, fel-realistische wijze de tragiek van een vrouw die haar pas-geboren kind te vondeling laat leggen. Niet voor zachtmoedigen.

Marszwart & titaanwit

In Leiden kocht ik ook nog het boek Marszwart & titaanwit, over het beeldend werk van Jan Wolkers. Daarover zijn al meer boeken verschenen, maar dit is dus het meest recent, en bevat ook afbeeldingen van werken van de laatste jaren. Ook bevat het een informatief essay over de loopbaan van Wolkers door biograaf Onno Blom.
Helaas komt in ieder geval op twee plaatsen het register niet overeen met de afbeeldingen in het boek. Ook situeert Blom het 'groene kerkje' abusievelijk in Warmond, het ligt echt in Oegstgeest, en interpreteert hij Wolkers' woorden over de plaats van de schildersezel van Monet (in diens essay 'Monet kwam te vroeg of het vernietigde landschap'), op bladzijde 68, mijns inziens foutief. Een kniesoor die daar op let, zult U zeggen. Ik kan niet anders dan dit signaleren.

Lunch in Leiden

Na afloop van het museumbezoek liepen we de stad in voor een lunch. In een zijstraatje zat een piepklein tentje, waar ik een uitsmijter at.

Als jongetje van ongeveer acht jaar ging ik eens met mijn vader ergens lunchen. Ik at toen voor de allereerste keer een boerenomelet. In mijn herinnering is dat eigenlijk ook de lekkerste boerenomelet ooit gebleven. Af en toe bestel ik er ergens een, maar hij is dan nooit zo lekker als die allereerste keer, in een chauffeurscafé ergens bij Breda.

Dat zat ik bij die uitsmijter ook nog te bedenken, plotseling.

Wolkers in Leiden

Vanmorgen bezochten we de tentoonstelling Jan Wolkers in museum De lakenhal in Leiden.
Een leuk overzicht van tekeningen, assemblages, beelden en schilderijen. Voor Wolkers-watchers was het meeste bekend van eerdere tentoonstellingen, behalve het meest recente werk. Het bijzondere van deze tentoonstelling is de presentatie, namelijk tussen de reguliere collectie van De lakenhal. Wolkers bezocht dit museum vele, vele keren, en in zijn boeken wordt naar dit museum en de collectie vaak verwezen. Citaten uit Wolkers' literaire werk zijn op passende plekken in het museum aangebracht.
Bij de museumwinkel kocht ik nog Marszwart & titaanwit, een lijvig werk van biograaf Onno Blom en grafisch ontwerpster Irma Boom over Wolkers' beeldend werk. Daarover later meer.

Circus

Vanmiddag ging ik met mijn moeder en mijn jongste dochter naar het wintercircus van Martin Hanson. Een leuke, gezellige voorstelling, met weinig dieren, en veel clowns en acrobatiek. Prima! Ik weet niet, waar ik het meest van genoot: het circus, mijn dochter, of mijn moeder, die nodig aan een verzetje toe was.

Ondankbare hond

Ik was van plan het er niet meer over te hebben, maar nu moet het toch even. Het kerstpakket.
Ik werk bij een groot bedrijf, en een kerstpakket moet 'voor elck wat wils' bevatten. Dat besef ik. Als je er voor kiest om ieder hetzelfde pakket te geven, wordt het per definitie een gemiddeld pakket. Dat hoeft nog niet middelmatig te zijn. Besteed er aandacht aan, neem desnoods minder artikelen en geef daarmee ruimte voor wat meer kwaliteit. Ik werk lang genoeg bij mijn werkgever om vast te kunnen stellen dat het met de kwaliteit toch achteruit gaat. Het wordt de laatste jaren steeds meer een beetje een Xenos-Blokker-pakket. Dit jaar trof ik (o.a.) aan: een ontbijt-op-bed-dienblad. Ik gebruik nooit ontbijt op bed. Het dienblad was ongeveer 50 x 30 cm groot, dus een enorme ruimte-slok-op. Weg er mee, dus. Verder 2 grote wansmakelijke soepkommen en 4 espressokopjes. Dat begrijp ik dus ook niet. Ik ga niet trouwen, ik ben al getrouwd. We hebben dus al spullen. Ik heb al 12 soepkommen en 6 espressokopjes, naar onze eigen smaak. Ook weg er mee, dus. Verder kreeg ik een zak met (ongeveer) 10 koffiepads. Nou, bedankt hoor. En er was nog wat ander spul, ook al vergeten.
Tegen beter weten in had ik één ding nog bewaard, een zak(!) met wijn, dat moest in een blik met daarop de naam van mijn bedrijf, en uit een kraantje kon je dan tappen. Lekker feestelijk. Vandaag kregen we onverwacht bezoek, en ik zat zonder rode wijn. Dan toch die zak(!) maar geprobeerd. Na de zak(!) in het blik gefrommeld te hebben, bleek het kraantje bij mij ondersteboven geplaatst, zodat dit op deze manier onbruikbaar was.


Goddomme! Wat een KUT-KERSTPAKKET! Wat een mediokere troep. Ik heb de spreekwoordelijke beker tot de bodem leeggedronken, door de wijn uit de zak(!) (wederom tegen beter weten in) weer over te gieten in een karaf. Zuur en flink sulfiet (na een slok een droge bek), verder niks, geen smaak of niks. Wat verwacht je ook van wijn die met duizenden zakken tegelijk in containers wordt aangevoerd en dagenlang buiten in de winterkou staat. Spoelen maar! Zo'n kerstpakket, het hoeft voor mij echt niet duur te zijn, maar graag wel bruikbaar, of een beetje kwaliteit, samengesteld met een beetje aandacht voor de trouwe werknemer. Enfin, tien koffiepads dus, in de categorie bruikbaar.
De moeite van het sjouwen met zo'n pakket eigenlijk niet waard. Goed voornemen: dit jaar haal ik het kerstpakket niet op.

Gelukkig nieuwjaar, mensen.

PS: Voor het bezoek heb ik dan een fles witte Bourgogne geopend. Heerlijk.

PS2: Ik heb een briefje gestuurd aan de organiserende afdeling, met de suggestie om bijvoorbeeld wat keuzemogelijkheden te geven, met de tienduizenden pakketten waar het om gaat moet dat kunnen. Of een keuze om het geld over te maken naar een goed doel, dat lijkt me ook wat. In ieder geval beter dan dit. Benieuwd of ze er wat mee doen.