George Harrison

George Harrison (25/2/1943 - 29/11/2001)

Dit zijn de laatste flmopnames die ik ken, uit januari 2001.

Wat wij nodig hebben, is weer een Karel (3)

Momenteel verschijnt het Verzameld Werk van Karel van het Reve. Vandaag kwam daarvan deel 3 uit. Ik zou het graag kopen en lezen, maar ik moet mij beperken.

Uit deel 3 een observatie uit 1972:
Vrij regelmatig kun je op de buis ons parlement aan het werk zien, en bijna dagelijks parlementariërs. Zou dat het wegblijven van de kiezers straks beïnvloeden? Als kijker krijg je geen gunstige indruk van dat parlement. Het is niet zozeer dat de meeste sprekers vaak slecht of helemaal niet uit hun woorden kunnen komen. Een verzameling slechte sprekers die met elkaar vergaderen en besluiten nemen kan een gunstige indruk maken, ondanks dat slechte spreken, door redelijk overleg en verstandige besluiten. Maar in de Tweede Kamer wordt eigenlijk geen overleg gepleegd. Men houdt zich bezig met het elkaar afvangen van vliegen, en dat is voor de toeschouwer een uiterst irritant schouwspel.

Het einde nadert

Zo af en toe word ik weer eens met de neus op de feiten gedrukt, ik ben geen 22 meer. Zo ontving ik vandaag een brief van de Sociale Verzekeringsbank (SVB), die begon met:

Geachte heer/mevrouw,

Over een aantal jaren krijgt u een AOW-pensioen.

Ze hebben me al in beeld.

Een wonderlijke afspraak

Morgen wordt er een door mij bestelde SIM-kaart voor mijn telefoon bezorgd. Vanavond kon ik al kijken hoe laat ongeveer.

Wij komen op 27-11-09 je bestelling afleveren tussen 10:05 en 13:05 uur op het door jou opgegeven adres [...].

Wonderlijk: tot op de minuut nauwkeurig, met een speelruimte van 3 uur.

Nog meer goed nieuws!

Er komt een nieuw boekje van J.J. Voskuil, in februari 2010. Uit de aankondiging van Van Oorschot begrijp ik dat het klein (64 blz.) verhalenbundeltje wordt, met minstens een niet eerder in boekvorm gepubliceerd verhaal, Alleen op de wereld. Ik heb dat ergens in een aflevering van Tirade, maar in een boekje is toch handiger. Daarnaast het mooie Mijn socialistische jeugd, eerder verschenen in Onder andere, en 'niet eerder gepubliceerde foto's'.

Een mooi begin van de dag

De dag is weer goed begonnen! Ik knip de PC aan en zie in mijn inbox dat ik 500.000 Engelse Ponden heb gewonnen. Da's goed nieuws, want dat geld kan ik net goed gebruiken. Studerende kinderen kosten flink wat, de tandarts verkondigde van de week ook al de noodzaak van een kroon, en met Sinterklaas en Kerst voor de deur vliegt het geld er uit. Een half miljoen pond, da's ruim 1,2 miljoen gulden! Daar kan ik wel even mee vooruit. Ik heb mijn baan alvast opgezegd.

Oeroeg

En zo las ik dan op mijn 55e Oeroeg, een boekje dat op de middelbare school door bijna iedereen (maar niet door mij) gelezen werd, waarschijnlijk vanwege de geringe omvang. Het is ook geen moeilijk boek. Het boekje gaat over de (geïdealiseerde) vriendschap tussen twee jongens, een Indische en een Hollandse jongen. Symbool voor de relatie tussen Nederland en Indonesië. Deze vriendschap verloopt, de jongens vervreemden van elkaar en blijken uiteindelijk tegengestelde belangen te hebben. Het hier vertelde verhaal is tamelijk rechttoe rechtaan, maar leest toch plezierig.
Deze achtenveertigste (!) druk werd in een oplage van bijna 1 miljoen exemplaren verdeeld o.a. op scholen en door bibliotheken. Met die zevenenveertig voorgaande drukken erbij moet nu iedereen dit boek toch wel in huis hebben.

Ik schreef het al eerder: Nederland leest heeft als bedoeling mensen met elkaar te laten praten over dit boek. Een leuk idee van Philip Freriks, maar ik heb het dit jaar weer niet zien gebeuren.

Gerard Reve 1

Ik heb het eerste deel van de Reve-biografie uit. Ik denk: een must voor elke Reve-fan. Het boek staat vol interessante details uit Reve's leven. Het ouderlijk gezin, school, broer Karel, de oorlog, de vrienden, zijn huwelijk met Hanny Michaelis, de schrijverij, de Engelse periode, de ontluikende homosexualiteit, het staat er allemaal in. Dit boek eindigt in 1962, met de breuk met Wimie. Volgend jaar komen deel 2 en 3.
Even kniesoren. Ik schreef: het boek staat vol met details. Dat is leuk, maar wat daardoor ontbreekt is de lijn, de duiding van dit alles. Maar misschien is dit nog niet goed mogelijk bij de nu behandelde periode (jeugd) en is dit meer op zijn plaats als het schrijverschap tot volle wasdom is gekomen, dus deel 2 of 3.
Verder: de schrijfstijl van Nop Maas bevalt mij niet altijd even goed. Ik meen dat Maas te veel de stijl van terloops doorvertellen van wat hij nu weer gehoord heeft, hanteert.
Ik sla het boek open om een voorbeeld te vinden. Bladzijde 254/255: De beschrijving van Hanny Michaelis' bezoek aan huize Van Het Reve is kennelijk genoteerd aan de hand van Michaelis' herinnering, naar mijn smaak blijft Maas hier te dicht bij zijn notities. Ik vind dan een zin als bovenaan blz 255 wat knullig: "Ze voelde zich niet op haar gemak; [...]" Ik heb het gevoel dat dit wat te snel 'doorverteld' is, niet sterk. Dit komt veel voor in het boek, maakt het voor mij soms wat moeizaam om te lezen, jammer.
Ook jammer is dat Maas citaten uit Reve's werk in noten vaak verantwoordt met referentie aan vindplaatsen in het Verzameld Werk, voor mij was het duidelijker geweest als dat gedaan was aan de hand van de oorspronkelijke titels (De avonden, Werther Nieland, enz.)

Logisch, he?

Vandaag deed ik een klein bedrijfsexamentje. Voor allerlei zaakjes (toegang tot het bedrijf, toegang tot bepaalde fabrieken, vergunning voor uitvoeren van bepaalde werkzaamheden in fabrieken) zijn persoonlijke certificaten en vergunningen nodig. Daar horen toetsen bij. Vandaag weer zoiets. Ik moest een aantal meerkeuzevragen beantwoorden. Een van die vragen viel mij op, ik formuleer deze in abstracte vorm hieronder.

Er is 1 goed antwoord:
Welke van de onderstaande 4 beweringen is niet waar?
1. Handeling X kan gebeuren volgens methode A
2. Handeling X kan gebeuren volgens methode B
3. Handeling X kan gebeuren volgens methode C
4. Handeling X kan volgens geen van de methodes A, B of C gedaan worden

Valt U iets op aan deze vraag? Mij wel. Dit is een slechte vraag. Ten eerste omdat er twee keer een ontkenning in voorkomt, uitermate verwarrend en niet echt toetsend op kennis van de stof, maar op ingewikkeld kunnen redeneren.

Maar vooral omdat voor het juist beantwoorden van deze vraag kennis van de stof helemaal niet nodig is. Met logisch redeneren is het antwoord voor iedereen te vinden. Ziet U het antwoord?

Stel, het kan niet volgens A, dan is (1) onwaar en moeten de andere waar zijn (er is immers maar een goed antwoord, dus foute bewering). Maar daarmee is (4) in tegenspraak. Analoge redeneringen gaan ook op voor (2) en (3). Dit betekent, dat (1), (2) en (3) alle waar moeten zijn, en dus is (4) onwaar. Het antwoord is dus: (4).
Deze vraag is dus gratis goed te beantwoorden, met dank aan professor Doorman, en zijn colleges Formele Logica.
(Ik wist het antwoord ook 'uit de stof' overigens, en ik ben verder ook geslaagd, dank U.)

Ik ben voor Kluun

Vanavond was er een discussie bij De Wereld Draait Door over de film Komt een vrouw bij de dokter, naar het boek van Kluun. Wat een malle argumenten gingen daarbij weer over tafel. Volgens een mevrouw van Elle zou het een slechte film zijn, want de hoofdpersoon gedroeg zich abject. Bovendien werd dat niet expliciet gezegd in de film. Foei! Nou ja. Als er nu alleen nog maar boeken en films gemaakt mogen worden waarin men zich correct gedraagt, of waarin aan het eind wordt gezegd dat het vertoonde verkeerd is, dan wordt het een saaie boel. Dan kunnen we maar beter allemaal bij de padvinderij gaan. In de literatuur lopen godzijdank veel vreemde, soms onaangename personen rond. De boeken van Grunberg (en ook Marek van der Jagt) vind ik juist daarom vaak boeiend. W.F. Hermans kon er ook wat van. Of A.F.Th. van der Heijden. Ik heb het boek van Kluun niet gelezen, en ik vermoed dat het inderdaad een slecht boek is, maar niet omdat de hoofdpersoon verwerpelijk gedrag vertoont. Juist niet.

Ben ik weer!

Hier ben ik weer, aan de andere kant van de herinstallatie. Ik heb Windows gelukkig ;-) na het laatste bericht nog een keer moeten herinstalleren, omdat er toch nog iets dwars zat. Daarna ging het wel goed, maar wat een karwei. Eerst meer dan 100 updates downloaden, daarna Office, antivirus, scansoftware, printer, etc., etc. Het is nog niet allemaal gedaan, de rest installeer ik bij gebleken behoefte. Aarde, ik ben er weer.

Grrrr!

Vandaag ben ik dan begonnen met een herinstallatie van mijn desktop-PC. Eerst heb ik van onze data een back-up gemaakt op een externe hard disk. Daarna met de Recovery CD aan de slag om Windows opnieuw te installeren. Dat is mij na veel moeite gelukt. De installatie staat op 2 CD's, en de CD-lade wilde niet meer open na de eerste. Uiteindelijk heb ik toch een schone installatie weten te maken. Nu moet het netwerk opnieuw ingesteld worden. Dat doe ik morgen dan maar, ik heb nu geen zin meer. Als het niet goed gaat en de verbinding met Internet valt ook weg voor de laptop waarop ik nu werk, dan was dit het laatste bericht op mijn blog.

In gedachten (2)

Vandaag 50 jaar geleden overleed mijn moeder. Ik bezocht Westerveld en zette bloemen op de plaats waar haar as verstrooid is.



Er scheen een mager zonnetje, juist boven de bomen, achter het monument. De vogels schreeuwden, en de kerk van Driehuis bimbamde in de verte.

Het is alweer feest!

Vandaag is onze oudste dochter 18 geworden. Vannacht heb ik haar meteen al gefeliciteerd, vanmorgen ging ze trakteren in het tehuis waar ze een weekendbaan heeft. Vanmiddag was er de familievisite. Om 2 uur was bovendien de eerste rijles, het was voor de jarige best wel spannend, maar verliep allemaal erg plezierig. Vanavond is er een leuk feest voor vrienden en vriendinnen.

De gebroeders Karamazov

Hier moest ik wel even voor gaan zitten, geen lichte kost. Drie uur toneel. De Vest in Alkmaar was redelijk gevuld, ruw schattend zeg ik: 500 plaatsen van de 800 verkocht. De gebroeders Karamazov van Dostojevski als toneelstuk, gespeeld door RO Theater met Jack Wouterse als Karamazov. Een bizarre familie, grote mono- en dialogen. Grote onderwerpen ook: goed en kwaad, schuld en boete, vadermoord, moraal en drift. Jack Wouterse was als gewoonlijk groot en geweldig, maar de held van de avond voor mij was Rogier Philipoom als Dimitri. Ik heb geen idee hoe dit toneelstuk zich verhoudt tot het (mij vele keren aangeprezen) boek. Toch eens lezen.

Klein gebrek geen bezwaar

Ik wil niet zielig doen, maar de kuur is op, ik zit zonder pillen en ik schiet meteen terug naar hier. Morgen weer de huisarts bellen.

Literaire juweeltjes

Eerder (namelijk hier, hier en hier) schreef ik al over de Literaire Juweeltjes. Ik spaar of verzamel ze niet per se, maar als ik een interessante tegenkom gaattie in de boodschappenmand. Zaterdag kwam ik er weer twee tegen.





Ik las ze vandaag in de trein. Dimitri Verhulst is in dit korte essay weer op zijn misantropische best. Ik denk nu echt dat ik alles ga lezen van deze schrijver.
L.H. Wiener kende ik nog niet. Hij valt voor mij een beetje in de categorie G.K. van het Reve en Nescio. Dat kon dus bepaald slechter.

Wat een feest!

Dit weekeinde was het feest: zaterdag was onze (20e) huwelijksdag, en vandaag is de 90e verjaardag van mijn (stief)moeder*). 90, dat is om met mijn dochter te spreken 'best wel oud'. Een en ander werd min of meer gecombineerd gevierd met een familie-etentje bij Gauchos in Den Haag. Leuk en erg lekker. De door mij bestelde ossenhaas was superb. En gelukkig niet zo'n buitenissige lap van 4 ons of zo, maar een bescheidener 150 gram. Is genoeg.

*) N.B.: de aanduiding (stief)moeder hanteer ik NIET omwille van de negatieve bijklank die deze omschrijving vaak heeft, integendeel, maar is bedoeld om onderscheid te maken met mijn (biologische) moeder. Beiden zijn mij lief.

Mijn leven als Theo Nijland

Een leuk programma van Theo Nijland, de beste onbekende zanger van Nederland. Wij hebben een stuk of 3 CD's van hem, mooie liedjes. Dit is een soort Greatest Hits voorstelling, met een dikke knipoog gepresenteerd als 2(!)-persoons musical, met alle cliché-ingrediënten. Gaat dat zien!

Professor Doorman

Vandaag las ik in NRC dat professor Doorman is overleden. Dat was een geweldig leuke, boeiende man. Zoon van de legendarische Karel Doorman, voorzitter geweest van de VPRO, Wagner-liefhebber, directeur van het Sweelinck Conservatorium, en van Stichting Skepsis. Hij gaf filosofiecolleges in Delft. Dat was wel wennen in het eerste jaar voor al die beta's. Nadenken over vragen als wat is goed? Wat is waar? Wat is wetenschap? In het tweede jaar bestudeerden we de Tractatus Logico-Philosoficus van Wittgenstein, in de vertaling van Willem Frederik Hermans. In de na-kandidaatsfase koos ik voor het filosofiepakket voor de verplichte niet-technische vakken. Ik kreeg toen weer college van Doorman, in de formele logica. Toevallig had ik vorige week de dictaten weer in mijn hand. Ik raakte (samen met een studievriend) met hem in gesprek over zijn kritiek op Harry Mulisch' filosofische boek De compositie van de wereld (toen net verschenen en het gesprek van de dag, althans bij ons), dat hij beschouwde als een interessant maar uiteindelijk teleurstellend werk van een dilettant. Om zijn argumenten kracht bij te zetten gaf hij mij een manuscript van een artikel waarin hij puntsgewijs de poten onder Mulisch wegzaagt. Ik ben het allemaal nagegaan, Doorman had gewoon gelijk, Mulisch gaat als ik het mij goed herinner al in Hoofdstuk 1 (Rechtvaardiging der paradoxen) in de fout. Ik zal als ik er aan denk dat nog eens uit de oude mappen opdiepen. Mulisch kende de kritiek, maar weigerde altijd er inhoudelijk op in te gaan. Wel signeerde hij mijn exemplaar van De compositie van de wereld. Toch maar bewaren dus. Goed, een van de Delftse smaakmakers uit mijn studietijd is er niet meer, het is niet anders.

Gelukkig hebben we de beelden nog

Twee maanden geleden schreef ik over mijn jubileum. Vandaag kreeg ik een dvd met daarop filmbeelden van de "2 voor 12 aflevering" die mijn collega's voor mij in elkaar gezet hadden. Op bijgaand screen shot zie je mij wat ongemakkelijk de gang van zaken afwachten.



Het filmpje zelf was leuk om weer terug te zien, ik heb een paar keer hard moeten lachen, op de bank vanavond.