En zo las ik dan op mijn 55e Oeroeg, een boekje dat op de middelbare school door bijna iedereen (maar niet door mij) gelezen werd, waarschijnlijk vanwege de geringe omvang. Het is ook geen moeilijk boek. Het boekje gaat over de (geïdealiseerde) vriendschap tussen twee jongens, een Indische en een Hollandse jongen. Symbool voor de relatie tussen Nederland en Indonesië. Deze vriendschap verloopt, de jongens vervreemden van elkaar en blijken uiteindelijk tegengestelde belangen te hebben. Het hier vertelde verhaal is tamelijk rechttoe rechtaan, maar leest toch plezierig.
Deze achtenveertigste (!) druk werd in een oplage van bijna 1 miljoen exemplaren verdeeld o.a. op scholen en door bibliotheken. Met die zevenenveertig voorgaande drukken erbij moet nu iedereen dit boek toch wel in huis hebben.
Ik schreef het al eerder: Nederland leest heeft als bedoeling mensen met elkaar te laten praten over dit boek. Een leuk idee van Philip Freriks, maar ik heb het dit jaar weer niet zien gebeuren.
