Het vijfde deel

Dit blijft toch interessant, nu alweer het vijfde deel van Du Perrons Brieven. In deze periode wordt o.m. Het land van herkomst voltooid. Tja, moet ik ook eens herlezen, maar wanneer dan toch? Life's too short.

Ik kom nergens toe

Het zal wel te maken hebben met het overlijden van mijn vader. Behalve lezen, kom ik de laatste weken eigenlijk nergens aan toe. Nergens zin in. Maar er moet van alles gedaan, ondernomen en geregeld. Tot overmaat van ramp is er nu ook een ontsteking aan de achillespees, zodat ik alleen met krukken wat kan rondhompelen.

Gelezen

Een verslag van een ongelukkig huwelijk, en van de worsteling met de schrijverij. Niet bijster interessant, vergeleken met de dagboeken van Warren en Vogels. Als het deel over 1977 ooit uitkomt, ga ik dat niet lezen.

Dance this mess around

Na 17 jaar is er weer een nieuwe CD van The B-52s! Ik hoorde ze voor het eerst in 1980, in een disco in Delft en was meteen fan. Maffe teksten, feestmuziek en dan die kapsels! Ik heb bijna alle platen. Vlak voor zijn overlijden heeft zelfs John Lennon nog eens wat nummers met ze opgenomen. Moge het Yoko Ono behagen dit nog eens uit te brengen. Maar nu is er dus Funplex. Het is gewoon weer de oude vertrouwde kwaliteit, het is werkelijk verbluffend hoe het weer hetzelfde is als 28 jaar geleden. En in dit geval bedoel ik dit als compliment. Ik moet nu naar zolder, op zoek naar de stroboscopische lamp en tijgerbroek, we gaan dansen!

Nogmaals Avenier

Ik las de tekst nog eens door van deel 3 & 4. Deel 3 kwam weer helemaal terug, met de malle, ontroerende camping-scenes. Deel 4, in het theater een schitterend toneel, komt als droge tekst niet echt goed over, althans bij mij. Misschien in september nog een keer naar de marathon, de vier delen achtermalkander?

The show must go on!

Het maakt ook allemaal niet uit, wat we vinden van de Europese grondwet (pardon, geen grondwet: verdrag). Als een land tegenstemt, wordt er na een paar maanden gewoon weer gestemd, net zolang tot het goede antwoord gegeven wordt. Of we noemen het geen grondwet meer, maar verdrag, zodat het in Nederland niet meer via een referendum hoeft, maar via de Tweede Kamer doorgeluisd (pardon: doorgesluisd) kan worden. Ook de oude salondemocraat Van Mierlo is van mening dat de bevolking maar niet meer gevraagd moet worden wat ze van Europa vinden. Nu hebben de Ieren weer tegengestemd. Volgens de letter is het verdrag dus (alweer) DOOD. Maakt niet uit, gewoon doorgaan met ratificeren, en de Ieren mogen het over een paar maanden weer eens proberen om alsnog in te stemmen. Het is toch eigenlijk een wonder dat er nog mensen zijn die het politieke bedrijf serieus nemen.
Update: Eén van de mogelijkheden die overwogen wordt, is het opnemen van het Verdrag van Lissabon in de toelatingsvoorwaarden voor Kroatië, op die manier hoeft er geen referendum meer gehouden te worden in Ierland, maar kan er direct getekend worden. Dat we daar niet eerder op gekomen zijn!

Niets gaat verloren

Deze dagen las ik het nieuwe dagboekdeel van Frida Vogels. In deze periode (1964 - 1965) ontstond een kerngedicht van haar, juist nu voor mij waardevol.

Niets gaat verloren. Wat er niet meer is,
wat men niet in zijn hand kan sluiten en meedragen,
komt terug als het zelf wil, neemt wat men nu bezit.

Moderne omgangsvormen

Afgelopen maandag werd na het overlijden van mijn vader een verpleegbed uit mijn ouders' huis opgehaald. De chauffeur bracht het bed naar beneden, en nam afscheid van mijn moeder met 'Nou doei, sterkte, he'.

Fabmore

Vanmiddag trad in het plaatselijke museumcafé een leuke beatles-band op, Fabmore. Ze speelden vooral de vroege nummers, akoestisch. The Beatles unplugged, so-to-speak. En gelukkig konden ze ook nog eens heel goed meerstemmig zingen.