A.F.Th. (van der Heijden) heeft een erg goed boek geschreven,
Het schervengericht. Het is onderdeel van zijn
Homo Duplex serie. Het eerstverschenen deel daarvan,
De Movo Tapes, was mij erg tegengevallen. Moeilijk, niet goed door te komen. Omdat het volgende boek uit de cyclus,
Drijfzand koloniseren een stuk beter leesbaar was, besloot ik het er toch maar op te wagen.
Het schervengericht is bepaald geen dun boekje met 1051 bladzijden. Je leest het niet in een dag uit, bovendien moet je toch wat langzamer lezen om de details goed tot je te laten komen. Kost dus even tijd, maar het loont. Onderwerp is de ontmoeting in de gevangenis tussen een filmregisseur en de aanstichter van de moorden van zijn vrouw en ongeboren kind. Gedurende het boek komen we daarover steeds meer details van beide kanten te weten. Het hoogtepunt voor mij is het hoofdstuk
De eenzaamste twintig minuten uit de geschiedenis van de mensheid, waar op een razend knappe manier de eigenlijke moorden verbeeld worden, zoals ervaren door het ongeboren kind, en tegenover de ervaringen tijdens eenzame opsluiting van filmregisseur Remo worden geplaatst. Er zitten dan al 740 bladzijden op, maar het boek is dan werkelijk
unputdownable. De gebeurtenissen zijn duidelijk gebaseerd op de moord op Sharon Tate, echtgenote van Roman Polanski, door de volgelingen van Charles Manson. Aan het eind van het boek wordt de link gelegd naar de Homo Duplex reeks, het is mij niet nog helemaal duidelijk
waarom dit boek daar nu bij hoort. Maar dat geeft niet, want ook de schrijver meldt in de
Verantwoording dat hij heeft besloten
'de afzonderlijke romans (...) pas in een dwingende volgorde te plaatsen na voltooiing en verschijning van de complete reeks'.
