Weg met Seth

Jee,
zag ik daarnet Seth Gaaikema op televisie, godbetert met een oudejaarsliedje. De man heeft leuke liedjes geschreven voor Wim Kan in de jaren '50 en '60, maar het grote misverstand is dat hij zelf leuk zou zijn, of dat zijn stijl in 2008 nog werkbaar is. In de jaren '80 werd het al pijnlijk. Eind jaren '90 deed hij nog eens Den Uyl na. Nu ophouden, ja! Nu!

Let's do the Wilbury Twist!

Ik vond dit doosje met het complete werk van The Traveling Wilburys. Een leuk bandje (!) met George Harrison, Bob Dylan, Tom Petty, Jeff Lynne en Roy Orbison. 2 cd's, een dvd, extra nummers, een informatief boekje en wat fotokaartjes. Wat wil een Wilbury fan nog meer? Let's do the Wilbury Twist!

Top2008

December is de maand van lijstjes, dus ik geef ook wat: In 2008 heb ik 57 boeken uitgelezen. Daarnaast zijn er nog de boeken waar ik nog mee bezig ben, of die ik niet heb uitgelezen. Hier volgt een grafiekje.

Opvallend is dat ik in de zomermaanden weinig boeken heb uitgelezen. Enerzijds komt dat doordat in juni mijn vader overleed en ik andere dingen aan mijn hoofd had, anderzijds las ik dit jaar relatief veel dikke boeken.
In februari las ik geen een boek uit, maar ik was wel bezig aan Op zoek naar de verloren tijd van Proust, deel 2.
Het beste boek was Bij nader inzien van Voskuil, het slechtste boek Literaire roem door Geerten Meijsing.
Hierna nog een grafiekje met lange termijngegevens, 2008 was weer een uitzonderlijk boekenleesjaar. Iets minder boeken dan vorig jaar, maar meer bladzijden.

Smoeder (2)

Vanavond was de uitzending op televisie van Smoeder, waarover ik al eerder schreef. De interviews waren nu voorafgaand aan de voorstelling gemonteerd. Voor de film werd vooral gebruik gemaakt van de voorstelling die ik bijwoonde. Mooi was het, echt mooi. Zelf kom ik tamelijk vaak met mijn snoet in beeld, ik ben de grijsaard met de paarse bloes schuin achter Maria Goos.

Eindejaarsinkopen in Amsterdam

Vandaag weer met vriend Kees naar Amsterdam, voor boeken en platen, en kletsen en kroketten.
De oogst: De onlangs verschenen biografie van John Lennon door Philip Norman, in het Engels, DVD Apocalypse Now, 2CD Chet Baker My Funny Valentine, 2CD+DVD The Traveling Wilburys Collection, 4 delen briefwisseling Ter Braak - Du Perron, en 5 delen cahiers van een lezer, door Du Perron, benevens een enorme zak met oliebollen en appelflappen voor het thuisfront.

Oef!

Vanaf januari 2009 volg ik een cursus aan de volksuniversiteit over de Ethica van Spinoza. Om alvast een beetje in de stemming te komen herlas ik Ethiek als wetenschap, van Leo Fretz. Gaat over heel andere dingen, maar toch. Ik las dit boek eerder in de jaren '80, bij een college wetenschapsfilosofie door Fretz aan de TH Delft. Redelijk zware kost, zo onder de kerstboom. Het is wel duidelijk een boek uit de jaren '80, een aantal aangesneden probleemvelden lijkt nu achterhaald, zoals abortuswetgeving en DNA-onderzoek. De stukken over Sartre, Nietzsche en Bahro waren het interssantst. Nu in januari maar eens onderzoeken of Spinoza in onze tijd nog relevant is. Van Fretz herinner ik me dat het een aardige man was, die goed loskwam als het over Sartre ging. Later is hij daar nog op gepromoveerd. Ik las op internet dat hij ook gedichten schreef, en in 2003 helaas is overleden.

Het kerstkaartengedoe

En dan is er nog het kerstkaartengedoe. Eigenlijk is kerstkaarten versturen een malle gewoonte, maar ik kan mij er maar moeilijk aan onttrekken. Wie stuur je een kaart, wie niet. De kring van bekenden laat zich als volgt opdelen: mensen die zeker een kaart krijgen, mensen die alleen een kaart krijgen als zij er ook een aan ons hebben gestuurd, mensen die zeker geen kaart krijgen, en mensen met wie je geen kerstkaarten wisselt. Vandaag ontving ik nog een stapeltje. Een paar van de afzenders daarvan hadden van mij al een kaart gekregen, zit ik bij hun dan in de tweede categorie? Een paar hadden nog geen kaart gekregen, maar krijgen er nu wel een van mij. En er zitten er bij, die geen kerst-, maar nieuwjaarskaarten sturen, da's weer wat anders. Ik heb kennissen, met wie ik alleen nog contact heb via de kerstkaarten. Het malste geval is dat van een Amerikaan, die ik zelfs nooit gezien of gesproken heb. We sturen elkaar al 27 jaar kaarten. In de jaren '70 correspondeerden wij regelmatig, zodoende.
Dan de adressen, dat is ook zo wat. De adressen staan bij ons versplinterd en elkaar gedeeltelijk overlappend in een Access database, twee Excel spreadsheets, een Word bestand, een adressenboekje, een kaartenbakje en een handgeschreven lijst met namen en adressen. Allemaal incompleet, maar samen klopt het min of meer, hoewel er steeds ook weer 'uit beeld' en overleden bij zit. Dat moet ook eens allemaal geordend en opgeschoond worden.

Bent U al in de kerstsfeer?

Wij wel. De boom staat, er hangt hulst bij de deur en in de boom voor het huis zitten vier verlichte vogeltjes. De inkopen zijn gedaan, en morgen beginnen we 's avonds met een dansvoorstelling door dochterlief, in de Grote Kerk alhier.
Twee straten verderop zijn ze ook al helemaal in de stemming.

Ringo

Wie ook maar platen blijft maken is Ringo Starr. De laatstverschenen plaat Liverpool 8 is nogal gewoontjes. Als de artiest niet Ringo Starr heette was dat nooit uitgebracht, vrees ik. Maar bovenstaand plaatje is andere koek. Ringo gaat elk jaar op tournee. Hij kent zijn beperkingen en lost dat op door een keur aan andere artiesten mee te vragen, die allemaal hun eigen nummers brengen. Dit is al weer de zoveelste registratie van zo'n concert, uit 2006. Leuk. Zelf heb ik in de jaren '90 ook zo'n All Starr Band concert bijgewoond, en een meer dan prima avond gehad. Zo ook hier.

Weer bij elkaar (4)

Gisteren een reünie van klasgenoten van de lagere school. Samen met een andere klasgenoot heb ik de afgelopen tijd veel moeite gestoken in het terugvinden van mijn oud-klasgenoten. Dat viel niet mee. Uiteindelijk hadden we er zo'n 17, op het laatste moment waren er nog een paar afzeggingen, zodat we met twaalf man en vrouw aan tafel konden. Het was leuk elkaar na ruim 42 jaar weer te zien. Het aardige van een reünie van de lagere school is dat iedereen daar op zit, er heeft nog geen sortering plaatsgevonden. Je krijgt daardoor heel verschillende levensverhalen te horen. Ik heb nog wat foto's gemaakt, een daarvan zal ik posten, maar eerst moeten de rode oogjes weggewerkt.

Karel

Met dit boekje hoopt Arnon Grunberg de belangstelling voor het werk van Geleerde Broer Karel van het Reve te bevorderen. Dezer dagen verschenen de eerste twee delen van diens Verzameld Werk. Ik moet mij intomen, want er ligt nog veel te wachten, maar ik zou wel willen aanpikken. Grunberg is een aanstekelijk ambassadeur, een liefhebber, maar geen dweper.

Waarom reist iemand toch per trein?

 

Je vraagt het je wel eens af. Gisteren reisde ik vanuit Alkmaar eerst naar Den Haag HS, later door naar Rijswijk, en laat op de avond van daaruit weer naar Alkmaar. Althans, dat was de bedoeling. Op de heenweg stopte de trein om onbekende redenen zo lang in Beverwijk, dat de aansluiting in Haarlem gemist werd. Half uur vertraging. Laat op de avond zat ik op station Rijswijk te wachten op de trein richting Den Haag. Eerst werd gemeld dat er een kwartier vertraging was, later verdween deze trein helemaal van de borden, zonder verdere aankondiging of verklaring. Bijna een uur op het station doorgebracht. Zie de sfeerbeelden. Af en toe raasde er wel een Intercity voorbij. Uiteindelijk maar weer naar buiten gegaan en met de tram naar Den Haag HS gereisd. Had ik een uur eerder moeten doen. Dat spoorboekje (net weer een nieuwe opgehaald), ik beschouw het vanaf nu als fictie, of fantasy.

Het vierde boek van A.F.Th. dit jaar

A.F.Th. heeft voor boekenclub ECI een exclusieve novelle: De liefdesbaby. Er is één probleempje: ik geen lid van die club.

Mooi

We woonden een presentatie bij van buikdansen door leerlingen van verschillende klassen van de school van Mena Leïla. Er zijn vervelender manieren om de maandagavond door te brengen, het was leuk en mooi.

Hij staat weer

De kerstboom.

Een dagje naar het strand (2)

Eerder liet ik deze foto zien. Ik vond een ander exemplaar met aantekeningen achterop. Ik heb nu een datum: 2 juni 1957, inderdaad op Oostvoorne.

Theater

Charlatans; A Medicine Show is een theatergebeurtenis met slapstick, acrobatiek en veel spektakel. Ik heb een prima avond gehad, erg gelachen. Gaat dat zien, maar hier was het wel twee keer uitverkocht.

Het zevende deel

Du Perron in Indië. Het zit allemaal niet mee. Veel ongemak en ziekte. Du Perron heeft een baan op het archief, werkt aan zijn tweede Multatuliboek, aan een bloemlezing Indische literatuur en publiceert in verschillende bladen en kranten. Een opmerking trof mij bijzonder: "Voor mij is een bepaalde literatuur de uitdrukking van mijn ernstigste waarden, allerminst een liefhebberij". Zoistmaarnet.

De architect

Een surrealistische voorstelling van Jakop Ahlbom. Gruwelijk en om te lachen. Magie en horror. Ik heb op het puntje van mijn stoel gezeten. Een ouder echtpaar heeft kennelijk huwelijksproblemen. De man, een mensenschuwe architect met pensioen, wordt geweldig gespeeld door Aat Geelen, bekend van Roos en haar mannen en van Alex d'Electrique. Hij beschouwt zichzelf ten onrechte als de spil van het echtpaar. De vrouw (Leny Breederveld), eens een veelbelovend fysica, ondergaat haar leven min of meer gelaten, heeft zich opgeofferd voor de carriere van haar man, en aanvaardt haar lot. Die man, ze zit er maar mee. Dan komen er nieuwe buren. In en via deze buren ziet ze in visioenen de beslismomenten van haar eigen leven. Ik heb gelachen, maar ook stonden de haren bij mij af en toe recht overeind. Schitterende surrealistische effecten. Wat is het toch jammer dat hier kennelijk maar 100 man op af komen.

Wat is dat nou toch?

Vandaag werd in Indonesië een door Nederlandse soldaten 60 jaar geleden aangericht bloedbad op Java, waarbij in een dorp alle mannen werden vermoord, in aanwezigheid van de Nederlandse ambassadeur herdacht.
En weer, na 60 jaar, kan de Nederlandse regering er niet toe komen om excuses voor deze gruweldaad aan te bieden. Er werd weer gesproken over spijt. Alsof dat hetzelfde zou zijn.
Spijt is een gevoel, excuses zijn een daad.
De nabestaanden kregen wel een vergoeding dit keer, en wel 500 Euro.

HET IS OM JE OGEN UIT JE KOP TE SCHAMEN

Het is weer die tijd van het jaar

Het kerstpakket.

Liverpool, 9 oktober 1940 - New York, 8 december 1980

The curious incident of the dog in the night-time

Een boek over een 15-jarige jongen met het Syndroom van Asperger, kan dat leuk zijn? Ja, lees dit boek. Het is een detective, een kennismaking met Asperger, vol verrassende zaken,geschreven zoals mensen met Asperger die ervaren en zoals ze ons ook altijd verrassen met hun strikte logica, hun onvermogen om intuitief te leven. Bovendien bevat dit boek de duidelijkste uitleg die ik ooit tegenkwam van het Monty Hall probleem, hier vooral bekend als de drie deuren bij de spelshows van Willem Ruys.