Jee,
zag ik daarnet Seth Gaaikema op televisie, godbetert met een oudejaarsliedje. De man heeft leuke liedjes geschreven voor Wim Kan in de jaren '50 en '60, maar het grote misverstand is dat hij zelf leuk zou zijn, of dat zijn stijl in 2008 nog werkbaar is. In de jaren '80 werd het al pijnlijk. Eind jaren '90 deed hij nog eens Den Uyl na. Nu ophouden, ja! Nu!
