Teruggevonden

Voorwerpen die je kwijt bent vind je meestal terug op een plek waar je het 't minst verwacht. Als je iets terugvindt op een plaats waar je het verwacht ben je het niet echt kwijt. Maar dit terzijde.



Zie hier mijn zonnebril. Die was ik al maanden kwijt. Overal gezocht. In laatjes, kasten, dozen. Ik had het bijna opgegeven en wilde vanmiddag naar de stad om een nieuwe te kopen, tot ik ineens een idee kreeg. De 'geheime vakjes' in de autovloer. En ja hoor, daar lag hij. Waarom, geen flauw idee. Hij is daar waarschijnlijk terechtgekomen bij de terugreis van de camping bij Millau, in 2005. Ik heb deze zonnebril dus twee jaar niet gedragen. Ja, het klimaat is echt aan het veranderen.

Een oude boerenkar

Een weemoedig stemmende dag

Gisteren de hele dag gewerkt om mijn ouders te assisteren met het opruimen van hun volkstuintje. De spullen moeten opgeruimd en weg, want mijn ouders hebben besloten dat het niet langer gaat. Ze zijn flink op leeftijd, en kunnen de tuin niet goed meer onderhouden. De huur is al opgezegd, en gisteren hebben we veel spullen afgevoerd, en advertenties geplaatst voor spullen die verkocht kunnen worden. Mijn ouders hebben deze tuin tientallen jaren gehad en we hebben er heerlijke dagen doorgebracht. Mijn kinderen weten niet beter. Heerlijk spelen en opa helpen in de kas. En dan 's avonds een kopje soep en op het grasveldje zitten kletsen, of nog even een ommetje.
Dat is nu voorbij.

De Vierdaagse is weer begonnen

Gisteren is de Vierdaagse van Nijmegen weer begonnen. Wat de deelnemers bezielt is mij niet duidelijk.




Ik heb gisteravond ook heerlijk gewandeld. Eerst een stukje op de fiets de stad uit, tot ik in de Bergermeer was. Daar de fiets neergezet en even op een bankje gezeten en over de ringvaart uitgekeken. Schitterend, heel stil, behalve af en toe passerende fietsers en een nadrukkelijk kwakend amfibie ergens schuin rechts van mij. Langs de kruin van het dijkje richting Bergen gewandeld. Daar een ijsje gegeten en weer terug. Tegen tienen ging de zon onder, met een mooie wolkenlucht, die van onderen werd aangeschenen. Helaas weer geen fototoestel bij me om dit vast te leggen. Op de weg terug naar huis begon het te regenen. Een mooi avondje.

Een dagje naar het strand

Hier ziet men mij, juist op het moment dat ik een schot met de bal geef. Ik schat dat deze foto in 1957 is gemaakt. Er lopen bandensporen door het zand, dit is dan ook op het autostrand van Oostvoorne. Vanuit Den Haag reden we daar wel naartoe, in het transportbusje van mijn vader's werk, een Duitse 'Tempo' (tegenwoordig worden die alleen nog in India gemaakt). Vader, moeder en kind gedrieën op de voorbank, naar Rotterdam, door de Maastunnel naar het strand. Het maken van deze foto herinner ik me niet, maar die bal ken ik nog wel, dat was een een paars-rood (tegenwoordig zouden we zeggen: aubergine, maar die moesten toen nog uitgevonden worden) plastic geval.

Een dagje in de archieven

Gisteren weer eens een dagje in de archieven doorgebracht, dit om het voorgeslacht wat beter in kaart te krijgen. 's ochtends in Leeuwarden, 's middags in Groningen. Ik heb weer vele kladblokvellen volgeschreven, nu 'alleen nog' het uitwerken van de gegevens. De Groningse en Friese voorouders zijn nu bekend tot ca. het midden van de 18e eeuw.

Nuttig leesvoer

Regelmatig krijgen we op televisie een minister te zien, die ons geruststellend op de hoogte brengt van het goede en nuttige werk dat onze jongens in Afghanistan verrichten.
Via de site van Wim de Bie kwam ik bij een artikel uit The New Yorker, waarin dit wat gerelativeerd wordt, en geplaatst in het grotere geheel van opiumteelt en Taliban.

Een literair juweeltje

B-for-books geeft elke maand een makkelijk toegankelijke tekst uit, van een bekende schrijver, voor een zacht prijsje (1 Euro). Achter in de boekjes zit weer een coupon voor korting bij aanschaf van een volgend boek van dezelfde auteur. Elke maand komt er een nieuw boekje uit. De reeks heet Literaire juweeltjes, en deze maand is Jan Wolkers aan de beurt, met Rottumerplaat. Het betreft hier een keuze uit zijn boek Groeten van Rottumerplaat uit 1971. Het boekje is eigenlijk niet voor mij bestemd, want de reeks is bedoeld om niet-lezers en weinig-lezers weer meer aan het boek te krijgen. Ik kocht het omdat een Wolkers-boekje is. De paradox is wel dat de boekjes uitsluitend te koop zijn bij Bruna. Als je niet-lezers wilt bereiken, doe je dat niet in de boekhandel, maar bij drogist, kruidenier of benzinepomp.

The name of this band is Talking Heads

Deze CD kreeg ik deze week omdat ik weer eens een cirkel om de zon had gemaakt. Jaren geleden, in 1980, kocht ik de LP. Op mijn studentenkamer draaide ik hem tot gekmakens toe. Bizarre ritmes, maffe teksten, de soundscapes van Brian Eno en Robert Fripp, en een zanger met overslaande stem, ik kon er geen genoeg van krijgen. Het eerste nummer, I Zimbra, had als tekst een gedicht van de Duitse Dada-dichter Hugo Ball:

GADJI BERI BIMBA CLANDRIDI
LAULI LONNI CADORI GADJAM
A BIM BERI GLASSALA GLANDRIDE
E GLASSALA TUFFM I ZIMBRA

BIM BLASSA GALASSASA ZIMBRABIM
BLASSA GLALLASSASA ZIMBRABIM

A BIM BERI GLASSALA GRANDRID
E GLASSALA TUFFM I ZIMBRA

GADJI BERI BIMBA GLANDRIDI
LAULI LONNI CADORA GADJAM
A BIM BERI GLASSASA GLANDRID
E GLASSALA TUFFM I ZIMBRA

In 1980-1981 kende ik deze tekst uit mijn hoofd, ik moet bekennen dat ik nu moest googlen.

Vooroordelen kunnen soms handig zijn

Vooroordelen kunnen soms handig zijn, want ze houden het leven overzichtelijk. Afgelopen week ervoer ik weer eens dat zo'n vooroordeel je ook van iets waardevols kan afhouden.
De afgelopen jaren zag ik stapels Joe Speedboot in de boekhandel liggen en ik dacht steeds: dat hoef ik in ieder geval niet te kopen, want ik ken die Wieringa niet, en volgens mij valt hij in de categorie Ronald Giphart/Heleen van Royen, schrijvers waar ik oprecht helemaal niks an vind.
Deze week moest ik tussen een uitgevallen en een vertraagde vlucht een tijd doorbrengen op Schiphol, en kocht in arren moede dan toch maar Joe Speedboot.
Wat een beregoed boek. Het leest als een trein, het is humoristich, spannend, gaat over de ontwikkeling van een jongen tot jongeman, over vriendschap, sex, het bouwen van een vliegtuig, armworstelen, Japanse samoerai, over, over, het gaat eigenlijk: over alles!

The day that John met Paul

Dit zal (voorlopig) de laatste keer zijn dat ik een of ander jubileum betreffende The Beatles behandel.

Vandaag (6 juli) is het precies 50 jaar geleden dat John Lennon en Paul McCartney elkaar ontmoetten. Dat gebeurde op het Garden Fête in St. Peter's Church, Woolton, Liverpool. Gedurende dit wijkfeest speelde John's band The Quarrymen 's middags op het grasveld naast de kerk, en 's avonds vanaf 8 uur in een kerkzaaltje aan de overkant van de kerk (toegang 10 pence). Tijdens het middagoptreden (wonderlijk genoeg zijn zelfs van dit optreden van deze 'proto-Beatles' een bandopname en een foto bewaard gebleven) bevond Paul zich in het publiek.



Tijdens het opzetten van hun instrumenten voor het avondoptreden werd Paul aan John voorgesteld door een gemeenschappelijke vriend, Ivan Vaughn. John was 16 jaar, Paul net 15.

Gelezen

Ik kocht dit tijdschrift vanwege het hierin opgenomen hoofdstuk uit de ongepubliceerde roman 'Om het behoud der eenzaamheid' van Hans Warren, en het essay van Mario Molegraaf hierbij. Dit was zeer de moeite waard, maar ook verder viel er veel te genieten. Interessant proza en poëzie. Het verassendst vond ik 'Acht elftallen over Indiase wijsheid' door Jaap van den Born. In de eerste negen regels wordt op poëtische wijze een Indiase wijsheid, bron of levensvisie beschouwd, met daaropvolgend in de laatste twee regels een verassende, soms humoristische pointe. Over (o.m.) geweldloze weerbaarheid, Bhagavad Gita, Gandhi.

Weg met McAfee!!!!

Mijn antivirus abonnement was deze week afgelopen. Geen nood, via mijn baas had ik een licentie gekregen voor de nieuwste McAfee, dus deze fluks geinstalleerd.
Daar begonnen de problemen. McAfee wilde niet samen op de PC met Zonealarm. Ik wilde dat wel, en koos voor een aangepaste installatie waarin ik niet het hele pakket, maar alleen het antivirus gedeelte installeerde. Dat lukte. Vervolgens merkte ik dat de PC supertraag was geworden. Er viel eigenlijk niet meer mee te werken. Dat is op zich natuurlijk wel veilig, niet meer werken met de PC, maar ook wat onpraktisch. De-installeren dus. Dat nu was eenvoudiger gezegd dan gedaan. Er was geen uninstall voorziening zichtbaar, dus de software moest via het configuratiescherm verwijderd worden. De PC kwam met de verassende mededeling dat de software er helemaal niet op stond. Ik zag het McAfee icoon rechtsonder luid en duidelijk. Via alt-ctrl-del stopte ik de processen die met McAfee verband hielden. Na een paar seconden startten ze weer opnieuw. Ik besloot de installatie met de hand te verwijderen. Eerst zoveel mogelijk McAfee bestanden gezocht en weggegooid. Deze bleken in vier verschillende folders op de PC te staan. Veel liet zich niet weggooien, omdat het nog in gebruik was. Via de taskmanager stopte ik zoveel mogelijk processen en gooide steeds zoveel mogelijk weg, voordat de processen weer opstartten. Uiteindelijk hield ik drie bestanden over, die niet weg te werken waren. In het windowsregister zocht ik naar de namen van deze bestanden, en verwijderde de sleutels waar deze in voorkwamen. Daarna lukte het mij eindelijk om de laatste drie dll's weg te gooien. In het register haalde ik vervolgens alle verwijzingen naar McAfee weg. Ik zie overigens dat ergens in explorer.exe (het centrale windows bestand) nog iets van McAfee zit, dat is niet weg te poetsen. Een programma met ongewenste werking, dat zich zo moeilijk laat verwijderen, dat lijkt wel een ... virus! De PC is nog steeds niet helemaal de oude, ik vrees dat ik later deze week een complete herinstallatie zal moeten doen. Op mijn PC zal nooit meer een product van McAfee geinstalleerd worden. Weg met McAfee!!!!

Nagekomen: een goede ziel attendeerde mij op de McAfee Consumer Products Removal Tool, een aparte download. Na deze uitgevoerd te hebben is mijn PC wél weer helemaal de oude. Echter, de problemen die ik heb gehad, en de omslachtige manier van verwijderen (waarom zo slecht aangegeven, waarom een apart programma?) geven mij nog steeds geen aanleiding om de titel van dit stukje te veranderen.