Dit jaar beleven we alweer de derde editie van Nederland leest. Enfin, ik dus vandaag in de trein naar Den Haag met dit boek, op zoek naar medelezers om er over te praten, want dat is dus de bedoeling. Niet gevonden, die medelezers, hoewel er meer dan 1 miljoen exemplaren via de bibliotheek worden uitgezet. Ik heb het boek wel (weer) uitgelezen. Een goede Mulisch, zou ik zeggen. Niet zijn beste, maar toch: een goede Mulisch. Ik vind de keuze van de boeken voor Nederland leest niet altijd gelukkig. In 2006 was het Dubbelspel van Frank Martinus Arion. Een goed boek, van een schrijver die best een duwtje kan gebruiken, prima keuze dus. Maar daarna De gelukkige klas van Theo Thijssen, niet zijn beste boek, en bovendien een vervolgdeel, de lezer valt dus midden in een verhaal. En nu Mulisch, een goede, misschien wel de beste schrijver die we hebben. Maar ja, die hep dat toch niet nodig, kies liever een aanstormend talent.
