Ik las weer eens De Avonden, de afgelopen dagen. Het archetype Reve-boek. Voorzover ik kan nagaan minstens voor de 7e keer, maar waarschijnlijk heb ik het vaker gelezen. Wat moet ik er nog over zeggen? Het blijft me ontroeren. De leegheid, de wanhoop, het mededogen. Groots. En dan is dit nog niet eens Gerard Reve's beste boek.
