Deze dichtbundel van Hans Warren verscheen in 1978, maar eerder onder andere titel (Een otter in Americain). Ik lees de gedichten in de 2002 editie van Verzamelde gedichten.
Ik weet niet zo goed wat ik met deze gedichten aan moet. Ik zal het wel niet begrijpen, maar op mij komt het over als een ratjetoe, zonder bindende thema's of onderwerpen. Een cyclus van 4 gedichten is geinspireerd op klassieke Griekse kunst, daarnaast een In Memoriam voor A. Roland Holst en nog andere zaken. Er zat (in tegenstelling tot alle eerder gelezen bundels) geen gedicht bij dat mij ontroerde of op andere manier trof. Mengelwerk, zeg ik maar, niet-begrijpend.
