
En weer was het zo dat ik eigenlijk niet van plan was hier naartoe te gaan. Maar de voorstelling waar ik wel naartoe wilde was afgelast. E. zei: "zullen we dan naar Het Nederlands kamerorkest gaan?". Ik had zoiets van: Vivaldi met zijn Jaargetijden, dat ken ik wel. Maar goed, toch gegaan. Om de avond in stijl te beginnen aten we eerst een pizza Quattro Stagioni. Toen naar het theater. Ik vat het samen: het was GEWELDIG. Lees hier iets meer. Vivaldi, maar dan anders. Eerst het Kamerorkest zelf, met Lente, daarna een arrangement van Piazolla's 'cuatro estaciones'. Vervolgens samen met een improviserend trio o.l.v. Tim Kliphuis die de Jaargetijden speelden in verschillende stijlen, jazzy, Russisch, Amerikaans, Afrikaans. Na de pauze de "re-composition" van Max Richter door Daniel Hope en het orkest. Beetje Reich-Glass-achtig. Bij de toegift stond iedereen samen op het toneel voor een improvisatie, met orkest, zonder uitgeschreven noten dus. Na een een beetje aarzelend begin ging dat heel leuk. Mooi. Alle, ja ALLE onderdelen van het programma waren bijzonder. Blij dat ik het gezien en gehoord heb. Met een lach op het gezicht weer met de fiets naar huis.
Vanmiddag nog in de Philharmonie in Haarlem, lees ik. Haarlemmers, doe Uzelf een plezier. Het kan nog nét.
Update: Die kans is nu voorbij.