Vanmiddag ontving ik deze kleine uitgave. Het is, denk ik, het dunste Voskuil-boekje ooit. Voskuil schreef een aantal forse boeken. Zijn debuut, Bij nader inzien, telt 1207 pagina's. Voskuils bekendste boek, Het Bureau, beslaat 7 delen en telt ruim 5000 pagina's.
Dit boekje (met toestemming van Lousje Voskuil-Haspers uitgegeven door het Haarlemse drukkerscollectief de Hof van Jan) telt vier bladzijden, waarvan één de eigenlijke tekst bevat, een 12-regelig gedicht dat eerder verscheen in 1951, in Propria Cures. Toentertijd studeerde Voskuil Nederlands aan de UvA.
In februari j.l. had ik het gedicht zelf al gezien, toen ik in de Universiteitsbibliotheek in Amsterdam een aantal jaargangen PC doorwerkte. En nu is het dan officieel herdrukt.
Op de site van De Hof van Jan staat dat dit het enige gedicht is dat Voskuil ooit publiceerde. Dat is niet helemaal waar.
In Bij nader inzien is er sprake van een gedicht 'over nylonkousen'.
Het titelloze gedicht heeft als beginregel 'Als ik groot ben' en werd door Voskuil kennelijk tijdens zijn studie geschreven. In Bij nader inzien (p. 1193) staat beschreven hoe Maarten Koning het aan Chris van Heel schenkt, die het wil opnemen in een bundel met bijlage 'anonieme poëzie van het volk'. Chris van Heel is gemodelleerd naar de kunstenaar-dichter Chr. J. van Geel, deze publiceerde het uiteindelijk in 1963 in het tijdschrift Barbarber, met vermelding van Voskuils naam. Het gedicht werd opnieuw gepubliceerd in Van Geels bundel Dank aan de koekoek, wordt vermeld in een interviewbundel Lam naast leeuw, en is momenteel beschikbaar in Van Geels Verzamelde Gedichten (p. 782).
