Iedereen heeft wel eens nagedacht over wat nu zijn of haar eerste herinnering is. Het probleem is vaak dat deze eerste herinneringen niet gekoppeld zijn aan een duidelijk dateerbaar voorval, zoals een Kerstviering, of de vierde verjaardag. Zo is het ook met mij. Ik heb een aantal 'vroegste' herinneringen, maar ik weet niet zeker welke daarvan écht de vroegste is. Ik denk de hiernavolgende. Ik ben dan drie jaar.
Ik zit onder de eettafel, op de grond met een blikken speelgoedtrammetje. De kleuren zijn beige met rood. Op de grond ligt Jabo, een harde, harige vloerbedekking. De deuken daarvan in mijn blote knieën! Aan tafel zitten mijn moeder en tante Suzan. Ze praten en lachen. Ik zie hun benen en jurken. Ik speel met mijn trammetje. De naad tussen de banen vloerbedekking is de rails. Het is een lange, rechte rails, dus het moet lijn 11 zijn, van het station naar het strand. Ik rijd de tram heen en weer.
Jammer dat ik dat trammetje niet meer heb. Het was ongeveer die van de foto, maar er zaten geen mensen in.
