Afgelopen weekeind was ik in Londen. Even weg, dingen doen en bekijken. Wat was het koud weer, ineens. Het vroor en woei en het sneeuwde af en toe. Ik logeerde in een hotel pal naast de Tower Bridge. Als ik naar het Underground Station liep, ging ik door Trader's Gate, een onderdoorgang met een winkeltje met toeristenspullen pal naast de London Tower. Vlaggetjes, koffiemokken, paraplu's, London Underground Maps en 'Mind The Gap' T-shirts, dat soort zaken.
In die onderdoorgang zat of lag ook altijd een dakloze zwerver met zijn hele hebben en houden. Plastic tasjes, lagen kleding over elkaar heen, een matras, lappen stof en andere ellende. Bedelen deed hij niet, althans ik heb het hem niet zien doen, hij leek daar alleen maar te zitten wachten op betere tijden. Ook 's avonds, toen ik een keer wat later terugging naar het hotel, bleek hij daar te zijn, inmiddels slapend.
Ik liep er die paar dagen dat ik er was, net als iedereen in de grote stad, steeds betrekkelijk snel en gedachteloos langs, op weg naar ondergrondse of terug naar het hotel.
De laatste dag was ik weer op pad, en juist op dat moment liep er nog iemand, een Engelsman, zo te zien een keurig geklede zakenman, strak in het zakenpak, in tegenovergestelde richting. Hij passeerde de zwerver, hield in en stopte. In zijn linkerhand hield hij een sandwich in servet vast. Misschien net gekocht bij het Underground Station.
Hij knielde, stak de sandwich naar de zwerver, die tegen een muurtje zat, toe en zei: Sir? May I give you my ham and egg sandwich? Do you like this? De dakloze nam het broodje aan en bedankte de gever. En ik liep er langs, op weg naar weer een mooi museum.
