Kees van Kooten schrijft het Boekenweekgeschenk! las ik vorig jaar. Ik verheugde mij er op. Ik ben een fan van Van Kooten en De Bie, en ook eerdere boeken van Van Kooten (Koot graaft zich autobio, Modernismen, Annie, en andere) las ik met plezier.
Helaas viel De verrekijker mij tegen. Ik vind het een grabbelton van herinneringen, overwegingen, olijkheden, verhaalfragmenten. Er zitten goede stukken tussen, maar het is te fragmentarisch, te weinig. Ik zou willen dat Van Kooten een zo'n fragment dan had uitgewerkt tot een goed verhaal van 96 pagina's. Dat is niet het geval. De paar goede fragmenten redden het boek wat mij betreft wel van de 'Wim Kan-status'. Dat wel. Toch jammer.
Ik heb deze week twee andere Van Kooten-boeken aangeschaft. Hopelijk bevallen die beter.
