Het is een raar jaar. Veel zaken die vanzelfsprekend waren, zijn dat niet meer. Ik vertel niets nieuws.
Normaal gesproken zou ik vandaag met mijn vriend Kees naar Amsterdam gaan, om een dagje boeken- en platenwinkels te bezoeken, en wat te eten en drinken. Een traditie sinds 1985. Maar het gaat niet door, het zal nooit meer doorgaan. Kees overleed dit voorjaar.Deze zomer dacht ik nog: ik ga alleen, ik doe de ronde, ik koop boeken en platen, en eet een broodje kroket. Als een eerbetoon aan de vriendschap.Maar we zitten in een lockdown. Een wandeling langs de gesloten winkels en horeca is mij wat al te symbolisch. Verder is het onverstandig om onnodig te reizen.Ik ben van vandaag thuis en denk aan mijn beste vriend.
