Dit jaar zou George Harrison 75 jaar geworden zijn. Reden voor een aantal musici uit verschillende (begeleidings)bands om samen zijn muziek eens in het verdiende middelpunt te zetten. Ze gingen door het hele land, gisteren waren ze in Alkmaar. En wij hadden kaartjes. De Kleine Zaal van Victorie, het plaatselijke poppodium. Lekker muziekavondje, ik stond vooraan en heb de hele avond meegezongen.
De 'stille Beatle', een beetje het jongere broertje van John en Paul. Altijd ondergesneeuwd, met maar plek voor een of twee nummers per Beatle-lp, zodat prima songs als All Things Must Pass, Circles en Not Guilty gepasseerd werden en soms jaren later pas op een soloplaat uitkwamen.
Het was een fijn programma, met een leuke greep uit het repertoire. De set was ruwweg chronologisch. Ongeveer fifty-fifty Beatles-solo. Niet alleen de bekende nummers (While My Guitar Gently Weeps, Something, Here Comes The Sun, Bangla Desh), maar ook minder bekend werk en b-kantjes (Don't Bother Me, Old Brown Shoe, Deep Blue, Be Here Now). Lekkere gitaarnummers van The Beatles, majestueuze nummers van de solo-3lp All Things Must Pass en nog wat 'overig werk'. Voor mij maakt het eigenlijk ook niet uit, ik ken ze allemaal.
P.S. Opvallend vond ik de keuze van het laatste nummer, Be Here Now. Een prachtig, verstild meditatief nummer uit 1973, maar niet erg bekend en misschien muzikaal niet de juiste keuze na het meer up-beat voorlaatste Handle With Care. Bovendien is het Harrisons commentaar op de nostalgie naar vroeger, begin jaren 70 waren The Beatles net uit elkaar en was er constant speculatie over wel of geen reünie. Maar George was er gewoon klaar mee. Be Here Now, als afsluiter van een avondje Harrisongs.
