Zoals eerder geblogd, was ik onder de indruk van de zijpanelen van het Laurentius-altaarstuk van Maarten van Heemskerck, die ik zag in de Grote kerk in Alkmaar.
Vorige week bezochten we zoon H. die in Gotenburg woont. Het leek ons een aardig idee om ook een dagje naar Linköping te rijden, waar in de kathedraal het achtergebleven middenpaneel (dit was te kwetsbaar om naar Alkmaar te vervoeren) hangt. Omdat dit nog steeds een behoorlijke autorit is (275 km vanaf Gotenburg, maar dat zou ik er voor overhebben), mailde ik een week voor vertrek de kathedraal met een vraag over de openingstijden, om zeker te zijn dat we niet voor een gesloten deur zouden staan.
We waren al een paar dagen in Gotenburg, toen ik een aardige mail ontving van het kerkbestuur van de kathedraal. We waren meer dan welkom, maar het centrale paneel was momenteel in plastic verpakt, vanwege stof bij een renovatie. Maar als ik kon aangeven op welke dag ik zou komen zou men het plastic speciaal voor ons even weghalen. Ik vind dat een geweldig gebaar.
Jammer dat dit bericht voor ons zo laat kwam, helaas dicteerde de agenda inmiddels dat we alleen de volgende dag (de zondag) nog naar Linköping zouden kunnen reizen, te ongelukkig, wellicht onmogelijk om zo snel het plastic voor ons te verwijderen. En 275 km heen en terug vonden we te ver voor een in plastic verpakt paneel. In dit geval liever Christus dan Christo, zeg ik maar. Met spijt hebben we ons verontschuldigd.
Hier een foto van Margareta Svensson van het complete altaarstuk, in de kathedaal. De middenpanelen verbeelden de Kruisdraging en de Kruisiging. Margareta heeft een internetpagina gewijd aan het fotograferen van het altaarstuk.
Inmiddels zijn de zijpanelen in de Grote Kerk neergehaald en gaan ze op transport naar Zweden. De 15e worden ze daar verwacht, en vanaf de 19e oktober is het altaarstuk weer in volle glorie te zien, in Linköping.
Begin volgend jaar gaan we weer naar Zweden, en dan gaan we alsnog kijken.
