24 bladzijden met dagboekaantekeningen van Detlev van Heest en zeven lino's van Pita Snoeck bij het overlijden van hun hond Vlam. Een mooi en dierbaar monument, fijn om te lezen en te bekijken.
Van Heests laatstverschenen eigen boek, Het verdronken land, dateert alweer van 2012. Ik noteerde toen nog optimistisch 'nu alweer het derde boek'. Ook was er nog een bijdrage in Ik ben ik niet, een bundeling kritieken van J.J. Voskuil. Tussendoor verschijnen er kleine boekjes bij De Hof van Jan. Van Heest is een fijne schrijver, ik hoop op een nieuwe roman, ooit. Die komt wel, zo verzekerde Van Heest mij in 2014: 'er komt ook weer een dik boek aan'.
