Ik heb een malle gewoonte

Ik heb een malle gewoonte. Ik hou een administratie bij van boeken die ik gelezen heb. Zo weet ik, dat ik in dit kalenderjaar (tot nu toe) 52 boeken heb uitgelezen. Er zullen er nog wel wat bij komen, voor 1 januari 2012. Daar waren goede boeken bij, minder goede, maar er is een boek, dat ik ademloos heb gelezen. Een bijzonder aangrijpend verhaal, dat me naar de keel greep, dat ik toch uit MOEST lezen, dat ik niet neer kon leggen, waarover ik, nadat het uit was nog vaak en veel heb nagedacht. Een afgrijselijk boek en een teder, liefdevol verhaal van een wanhopige vader die in dit boek probeert de gebeurtenissen een andere wending te laten nemen. Een groots, maar ook bijna onmogelijk te schrijven boek dat er toch kwam.



Dit is het beste boek van 2011. Dat het zelfs niet voorkomt op de shortlist van de AKO literatuurprijs is een aanfluiting.