Een brievenboek(je) van Arnon Grunberg. Dat klonk interessant. Het boekje bevat brieven die Grunberg ca 20 jaar geleden schreef aan een kennis, Esther (Krops). Het gaat voornamelijk over Grunbergs opvattingen over kunst. Omdat deze kennelijk niet overeenkomen met die van Esther, ontstaat een (eenzijdig zichtbare, de brieven van Esther zijn niet bewaard gebleven) ideeënstrijd. De toon van Grunberg wordt in de 83 bladzijden die het boekje telt steeds neerbuigender en onaangenamer, zodat het toch nog een opgave was dit dunne boekje uit te lezen.
Maar: op een bijgevoegd los vel is een bijna onvindbaar gedicht van Grunberg herdrukt: De dood zal mijn moeder zijn. Dat vond ik wel bijzonder.
