Tussen hybris en vergaan

Zolas de titel van deze bundel (opgenomen weer in Hans Warrens Verzamelde gedichten) misschien ook suggereert (ook ik moest het even opzoeken) is de stemming hier vaak tweeslachtig. Enerzijds is er het gevoel van een hernieuwd dichterschap en de daarbij horende jubel, anderzijds het besef van het al ouder worden, de voorbije jeugd. Mooie gedichten: Aan de Westerschelde, Op het ijs, Liefde is eenzaamheid geworden, Voor een jonge dichter (naar ik meen bestemd voor de toen nog onbekende Hans Verhagen).