Dit zijn gedichten, niet als afzonderlijke bundel uitgegeven, die Hans Warren voor het eerst opnam in de 1971-editie van zijn Verzamelde gedichten, daarna nog eens in 1981. Ik lees ze nu in de editie uit 2002. Tja, ik vond en vind het een beetje een allegaartje, dit tuiltje gedichten. Er zitten pogingen bij tot engagement, liefdesgedichten, erotische gedichten, commentaar op het letterkundig bedrijf, natuurgedichten. Ik zoek de onderlinge verbanden, maar vind ze niet.
Mooiste regels:
Ondertussen dansten, met acrobatensprongen
grote kraanvogels buiten in de sneeuw
tegen de verdwijnende lijn van de berg Fuji.
(Uit: Late middag, sneeuw)
Bij mijn weten is Warren nooit in Japan geweest, kennelijk is hij op een bijzondere wijze geïnspireerd geraakt door een collega-dichter of door een tekening.
