Vanmiddag dacht ik aan de volgende anekdote, ik leg hem hier even vast.
Al eerder vertelde ik dat mijn vader kort na de oorlog in Breskens kwam werken. Daar ontmoette hij mijn moeder. Haar zwager had een taxibedrijf, waarvoor mijn vader af en toe ook ritjes maakte, in West-Zeeuwsch-Vlaanderen. Op een dag reed hij een echtpaar van Breskens naar IJzendijke. Dit echtpaar ging naar een bruiloft, en bleek (net als mijn vader) uit Den Haag te komen. Mijn vader vertelde dat hij daar ook de weg wel zo'n beetje wist. Het echtpaar vroeg, om hem te testen, daarop of hij ook de Van der Vegtstraat kende. 'Jazeker,' antwoordde mijn vader, 'die loopt van de Laakweg naar de Stieltjesstraat.' De toenmalige Van der Vegtstraat bestaat niet meer, maar het was een kort en smal straatje. 'Als taxichauffeur moet je overal de weg weten,' verduidelijkte mijn vader.
