Mijn opa Zwaan wandelt, tevreden kijkend naar twee paddenstoelen die hij kennelijk geplukt heeft, door een bos- of duingebied. Misschien Meijendel bij Den Haag. Oma Zwaan volgt op een paar meter. Ik denk dat de foto rond 1960 is genomen.
Er viel mij nog iets op, op deze foto. De rechter broekspijp. Breed en plat uitwapperend. Wat is daar aan de hand? Er schoot mij een citaat van Harry Mulisch door het hoofd. In Het stenen bruidsbed zegt hij over de hoofdpersoon Norman Corinth, als die in de wind op de landingsbaan van Tempelhof staat: "zijn dunne broek (was) krankzinnig geworden rond zijn benen".
