Mijn nicht T. app-te: Zin om naar de nieuwe Beatles-film te gaan? Ja leuk. En zo togen we maandag naar Haarlem, waar hij in de plaatselijke Pathé vertoond werd.
Het is een documentaire over The Beatles, ruwweg van 1963 tot 1966, Eight Days A Week, 'The Touring Years'. Een ongelofelijk en nooit herhaald verhaal. Ze beginnen eenvoudig, maar in 1963 en 1964 explodeert de populariteit in England, Europa en de wereld. Ze brengen 2 lp's per jaar uit, en 3 of 4 singles, maken films, doen tournees door Engeland, Europa, de Verenigde Staten, Japan en Australië. Op 15 augustus 1965 spelen ze in Shea Stadium, New York, voor 55.600 mensen, toen een record. The Beatles hadden die tournee geen 2 maar maar liefst 3 roadies voor de spullen. In Shea ging het geluid via de Tannoy-speakertjes van de omroepinstallatie. Door het gegil konden de fans de muziek nauwelijks horen, en The Beatles zelf al helemaal niet. In 1966 treedt de rot in. Opgesloten in hotelkamers, vervoerd in pantserwagens, een incident in Manilla waardoor ze het land uit moesten vluchten en een ongelukkige opmerking van John over Jezus. Het zorgt er voor dat de sfeer tijdens de laatste Amerikaanse tournee om te snijden is. Op 29 augustus is het einde. Het laatste concert, in Candlestick Park, San Francisco. Een nieuwe fase treedt in. Op 24 november gaan The Beatles de studio in om een nieuwe lp op te nemen. Het eerste nummer is Strawberry Fields Forever. Ze treden hierna nog één keer op, op 30 januari 1969 in de middag, en spelen nummers die ze de maand ervoor hebben opgenomen. Het verkeer beneden in de stad komt tot stilstand, maar niemand op straat kan ze zien.
Dit verhaal wordt verteld, met foto's, films, interviews en muziek. Veel wist ik al wel, maar het was leuk om het groot en in goede kwaliteit te zien en te horen. We kenden alle nummers. Nu live.
De film komt volgende maand of zo uit op dvd. Maar de bioscoopgangers hadden een voordeel: de film werd gevolgd door een nieuwe versie van de concertfilm The Beatles at Shea Stadium uit 1966. Dat was niet voor iedereen duidelijk, zodat een aantal mensen de zaal al hadden verlaten tijdens de aftiteling. Die hebben wat gemist, The Beatles live op bioscoopformaat. Pech. Ik heb die film volgens mij jaren geleden eens op tv gezien, en eind jaren 70 op een video-band. Nu circuleren er bootlegs en er is YouTube. Deze nieuwe versie was mooi, gerestaureerd beeld en schoongemaakt geluid. Ik heb een erg leuke avond gehad. Na afloop nog een biertje in de Jopenkerk. A splendid time was guaranteed for all.
PS: Er wordt wel beweerd dat The Beatles live niet goed waren. Ha! Deze documentaires laten anders zien en horen. Luister bijvoorbeeld naar I Saw Her Standing There in het eerste optreden in de VS, in Washington 1964 of naar Dizzy Miss Lizzy in het Shea Stadium optreden. Er davert een proto-punk-rock 'n' roll trein over je heen. A great little band, zoals McCartney zegt.
