Vandaag een dagje op stap met mijn moeder. Portiek schrobben, samen boodschappen doen, pasfoto laten maken, en er moest in het stadsdeelkantoor een nieuwe identiteitskaart aangevraagd worden.
Toen dat gedaan was zijn we op Kijkduin wat gaan wandelen en poffertjes eten.
- Wil je nog even naar Ockenburgh, een bloemetje voor Pieter en Pappa neerzetten? vroeg ik, toen we terugreden.
Ja, dat wilde ze graag. Dus kochten we wat bloemen en parkeerden, op de oprit naar de ingang van het crematorium. We liepen naar de ingang. Het was druk, kennelijk was er een plechtigheid aanstaande. Bezoekers werd de juiste weg gewezen door personeel. Een vriendelijke man kwam naar ons toe.
- En U komt voor.....? vroeg hij, om ook ons het juiste paadje naar een van de aula's te kunnen wijzen.
Ik wist even niet precies hoe te antwoorden. We kwamen niet voor een plechtigheid.
- Ik kom voor mezelf, mompelde ik wat onhandig.
- Ah, begreep de man. U komt voor uzelf. Dan kunt U hier gewoon rechtdoor.
