'Het is lang geleden dat ik een dik boek, een boek van meer dan 500 pagina's, ter hand heb genomen en met enkele korte onderbrekingen om wat te eten en wat te drinken, heb uitgelezen.'
Geert van Oorschot schreef dit in 1981 in Tirade, als aanbeveling voor het toen juist verschenen zesde deel Brieven van E. du Perron. Het geldt wat mij betreft ook voor De Biografie Van De Man Zelf. Wat een goed boek. Nu is GvO een dankbaar onderwerp voor een biograaf, want hij leefde zijn leven constant met windkracht 11, of zo.
Fortuin beschrijft het allemaal. De jeugd, het idealisme, de schrijversambities, fietsende boekverkoper, leerjaren bij Querido, de eigen uitgeverij, zelfbenoemd erfgenaam van Forum, verstrengeling van politiek en literatuur, al die Verzamelde Werken, Multatuli, de Russische Bibliotheek, Reve en Hermans, de ruzies, R.J. Peskens, de huwelijken, de zoons, de tragedies. Dat dat allemaal in een leven past.
Onneerlegbaar.
