Mijn eerste eigen boek kreeg ik (van mijn ouders) voor mijn tiende verjaardag. Pietje Bell gaat vliegen. Van mijn grootouders kreeg ik meteen een tweede boekje, De vlegeljaren van Pietje Bell. Beide nog steeds in mijn bezit, bij elkaar gehouden met veel plakband.
Ik heb deze twee boekjes elk vele keren herlezen. Ik vond ze leuk en een tijd lang had ik gewoon niks anders. Nou ja, de schoolbieb, en later de Openbare Bibliotheek, die ook.
Nog steeds herlees ik boeken. Niet allemaal, en niet meteen. Soms herlees ik bepaalde stukken die mij bij zijn gebleven en die ik nog eens wil zien, andere keren het hele boek. Ik herken mij wel een beetje in wat Karel van het Reve ergens schreef, namelijk dat de zogenaamd 'spannende boeken' helemaal niet spannend zijn. Als je de clou weet is er niets meer aan en is er geen behoefte meer om het nog eens te lezen. Ik lees dus geen spannende boeken, maar niet-spannende boeken herlees ik in veel gevallen graag, ik denk om het nog eens te beleven. Zo denk ik dat ik Jan Wolkers' boeken allemaal meerdere keren gelezen heb, evenals alle boeken van Gerard Reve. Elk jaar in december herlees ik De Avonden, en dat is nog niet eens het beste van Gerard Reve. De laatste jaren heb ik ook een aantal romans van Couperus herlezen. Toen de Geheime Dagboeken van Hans Warren verschenen tussen 1981 en 2009, ongeveer een deeltje per jaar, herlas ik vaak voor het verschijnen van een nieuw deeltje een of twee voorafgaande, 'om er weer in te komen'. Ik denk dat ik de hele serie drie keer gelezen heb. Hermans. Wat ik koop van de Verzamelde Werken lees ik, vaak voor de tweede keer.
Dit jaar herlees ik de zeven delen Het Bureau van Voskuil, met daartussendoor, als Maarten op vakantie gaat, Voskuils drie delen vakantiedagboeken. Ik ken die boeken redelijk goed, toch is het nu anders dan 15, 20 jaar geleden. Omdat ik weet hoe het loopt vallen bepaalde zaken mij nu meer op dan bij de eerste lezing. Het is dus weer genieten.
Bij andere schrijvers is het wat incidenteler, en Engelse boeken herlees ik niet, realiseer ik mij nu. Why not you ask? Beats me.
Ik geloof dat het Kees Fens was die ergens schreef dat je vanaf een bepaalde leeftijd geen nieuwe boeken moet lezen, alleen nog maar de goede boeken herlezen. Maarten Biesheuvel doet dat ook.
Zo ver is het met mij nog niet (ik koop nog steeds nieuwe boeken). Maar wel al een beetje dus. Ik beken: ik ben een herlezer.
#50books is een initiatief van Peter Pellenaars. Iedere zondagochtend stelt hij een vraag met betrekking tot boeken. De blogs die we daarover schrijven verzamelt hij op zijn weblog, daar is dan een overzicht te vinden van de reacties op deze en eerdere vragen.
