Tijdens mijn studie kocht ik eens een bloemlezing van gedichten van Herman Gorter, De dag gaat open als een gouden roos. Mooie gedichten. Dit nu is een heruitgave van Verzen, en wel van de oorspronkelijke editie uit 1890. Gorter heeft deze bundel een paar keer herzien, maar dit is dus het origineel, met alleen een paar duidelijke drukfouten gecorrigeerd. Gorter-kenner Enno Endt heeft hierbij een verhelderende uitleiding geschreven, met per gedicht aantekeningen, drukvariaties en referenties. Hoogst interessant allemaal. Maar het gaat natuurlijk hierom:
Het strand was stil en bleek
ik zat doodstil en keek
naar de blauwe rimpeling -
er was ook windgezing.
Ik wist wie naast me zat
witrokkig en ze had
roosrood het glad gezicht -
er was ook veel zonlicht.
Hier draait het vaak om bij Gorter: de natuur en de ander.
