Zoals al eerder gemeld: dit jaar viert Harry Mulisch zijn tachtigste verjaardag. Een van de cadeaus is een stapeltje speciaal voor hem geschreven boeken. Vandaag las ik er een van, Een vrouw door Marcel Möring. De titel doet al denken aan de roman Twee vrouwen uit 1975 van Mulisch. Ook dit verhaal las ik deze week.
Ik kan kort zijn: de pastiche haalt het niet bij het origineel. Het verhaal van Mulisch is snel, spannend en nodigt steeds uit tot doorlezen. Zijn verhaal gaat over een ongewone liefde tussen twee vrouwen. De verwikkelingen zijn steeds verrassend origineel. De roman van Möring vertelt het verhaal van dezelfde hoofdpersoon, 25 jaar later. Helaas, vergeleken met die van Mulisch is deze roman babbelig en nergens echt boeiend. Het boeiende en ongewone is uit het leven van de hoofdpersoon verdwenen. Ze is daarmee doorsnee geworden. Niet echt interessant, dus. Gelukkig maar 92 bladzijden. Zoals Het Parool al schreef: 2 - 0 voor Harry.
