Vandaag precies 65 jaar geleden, 14 november 1959, was een voor mij allesbepalende dag. Ik kan het mij er niets van herinneren, behalve misschien dat ik 's middags met een oom en tante meereed om daar te gaan logeren, in hun Volkswagen kever met brilletje. Op de Soestdijksekade in Den Haag lag een plas water, waar mijn oom doorheen reed. Dat is alles wat ik (misschien) zelf nog weet.
Die dag overleed na een lang en slopend ziekbed mijn moeder. Ik was 5 jaar.
Na een paar maanden kwam ik weer thuis. Er kon nooit over gepraat worden. Ik heb geen echte herinnering aan haar. Ik zag pas een foto van haar toen ik 30 was. Die pijn, die pijn, die gaat nooit weg.
