Ik was snel met bestellen, we zaten op de derde rij.
Het eerste dat opviel was de andere drummer. Ik hoorde dat Fred Gehring met vakantie was, Bauke Bakker van CSN&Y tribute-band Her Majesty was de vervanger, zeg maar de Jimmy Nicol van The Analogues. Prima.
Deze keer was voor mij de gelegenheid met het beste zicht en geluid. Wat zal ik zeggen, u kent de lp. Het was weer super. Veel mooie dingen weer gehoord, van. De weergaloze opening Come Together - Something - Oh! Darling tot en met The Long One van kant 2. Deze avond vond ik I Want You (She's So Heavy) het beste. Messcherp einde.
Na de pauze een ruime keuze uit de andere lp's en singles vanaf Revolver. Let It Be zal helaas geen eigen programma krijgen, deze avond speelden ze daar 4, 5 nummers van, onder andere een van mijn favorieten: Across The Universe.
De toegift was bijzonder. Ten eerste (ter gelegenheid van 8 december) een werkelijk schitterende versie van Free As A Bird en als laatste ('omdat Sinterklaas het land weer uit was') Ding Dong, Ding Dong van George, uit 1974. Misschien niet zijn beste tekst, maar wel aanstekelijk. Het bleef nog even onrustig in het theatercafé en de foyer. Ding Dong Ding Dong, Ding Dong Ding Dong!
Verder: De dvd van White Album schijnt nu toch echt te komen, nog voor Kerstmis. Ik ben zeer benieuwd, vooral naar de schitterende video van Jaap Drupsteen bij Revolution 9. En op 11 en 12 september volgend jaar komt het afscheid in Ziggo Dome: Hello Goodbye, The Very Best From The Studio Years 66/70. We hebben al kaarten.
