Eind jaren 60 vierden we Oud en Nieuw bij een oom en tante, die in een zijstraat schuin tegenover ons woonden. Inmiddels was het wel gewoon geworden om de brievenbus in de voordeur dicht te spijkeren. Op het kruispunt was een kerstbomenbrand, wij keken uit het raam. Bij de bovenbuurman vloog de hele vuurwerkvoorraad, die hij op de vensterbank had klaargelegd in de fik. Hij kwam met de schrik vrij, maar had wel geschroeid haar en een piep in zijn oor. Om ongeveer een uur liepen we het portiek af, op weg naar huis. Mijn vader liep voorop. Uit het niets kwam een politiemotor met zijspan over de stoep aangeracet, mijn vader kreeg een haal met een politieknuppel. Daar zijn een dag of twee later excuses voor aangeboden overigens.
Kerstbomen rausen. Ik beken, ik heb er aan meegedaan toen ik 13, 15 jaar oud was. Vanaf 27 december stroopten we (de jongens uit ons deel van de straat: M., I., D., F., A. en ik) het wijkje tussen Goeverneurlaan, Oudemansstraat, Paets van Troostwijkstraat en de De Genestetlaan af, op zoek naar achtergelaten bomen. Ik wil het niet bagatelliseren of goedpraten, maar het stelde niet veel voor. We hadden uiteindelijk misschien 15, 20 bomen. Het was vooral zaak ze uit handen te houden van de veel hardere bendes uit Spoor- en Laakwijk, die liepen met houten knuppels en fietskettingen rond. Echt gezellig was het niet.
In de jaren daarna zijn de jaarwisselingen grimmiger geworden. Begin jaren 80 vierde ik voor het eerst met mijn vriendin (nu: echtgenote) de jaarwisseling bij mijn ouders. We waren met de Renault van haar vader. "Parkeer hem hier maar", zei ik een paar straten te vroeg. "Waarom?" "Dat zie je straks wel." Het was gewoonte geworden dat vanuit een groot deel van Den Haag jongeren naar de Goeverneurlaan en de Allard Piersonlaan trokken om troep te schoppen. Ik heb de auto van een buurtgenoot op het vuur zien gooien.
Ik denk dat het eind jaren 80 was dat werd besloten dat het uit moest zijn met al die rotzooitrapperij. Er werd een aantal plaatsen aangewezen waar een vreugdevuur gedoogd werd. Duindorp en Scheveningen zijn de bekendste, maar ook in Laakkwartier was er een wat kleinere, aan de Paets van Troostwijkstraat. Misschien op andere plaatsen in de stad ook, ik weet het niet.
Ik kwam in die periode niet vaak in Den Haag, en nooit meer tijdens de jaarwisseling, maar hoorde van mijn ouders dat het veel rustiger was geworden. Hoe het rond die vuren was, weet ik niet, ik heb ze nooit gezien. Tot vorig jaar natuurlijk, toen het op Scheveningen helemaal uit de hand was gelopen.
Dit jaar geen gedoogde vuurstapels, maar alleen vergunde. Een verstandig besluit. Omdat geen van de aanvragen voor een vergunning voldeed, is er in geen van de gevallen toestemming verleend. De Duindorpers zijn het er niet mee eens en breken hun eigen wijk af. Op tv zag ik een bekende koffietenteigenaar (uit Laakkwartier, vroeger woonde hij schuin tegenover ons) betogen dat dit een 'begrijpelijke reactie' was. De redenering was iets in de trant van "Als ik een kopstoot krijg ga ik ook terugslaan, toch?" Ik zie de overeenkomst niet zo, en vind het ONbegijpelijk. Ook in Escamp en in Laakkwartier is het deze week onrustig. Vannacht werd mijn moeder wakker van een zware knal, toen ze naar buiten keek stond er een voor de deur geparkeerde auto in brand. In de wijk zijn vannacht drie auto's uitgebrand.
Een-auto-staat-in-brand-aan-de-Allard-Piersonlaan-Foto-Regio15.jpg
Deze week was er een brief van de gemeente 'aan de bewoners van Laak Centraal'. Aanstaande maandag is iedereen uitgenodigd in Leo's Lipa (de kantine van de sporthal in de wijk) voor een gesprek over een veilige en gezellige jaarwisseling. Ik hoop dat het wat bruikbaars oplevert, het is kort dag.
Misschien samen Haagse liedjes zingen, dan?
