(Fotograaf P.G. Kempf, collectie Haags Gemeentearchief)
Onlangs dook dit bij een oud-klasgenoot op uit een doos.
Dit moet 1967 geweest zijn. De oplettende lezer ziet mijn naam staan bij een van de opgevoerde toneelstukjes. Ik heb er nauwelijks herinnering aan. We werden gesouffleerd door de aardrijkskundeleraar. Een van de spelers was zijn tekst even kwijt, werd gesouffleerd, maar hij kon het niet verstaan. "Wat zegt u, ik kan het niet verstaan", klonk het, te luid. Ik dacht dat ik niet meer bijkwam van het lachen. Er was ook nog het optreden van een schoolbandje, de naam wordt hier niet vermeld, maar ze noemden zich: Dinges. Ik geloof dat er maar een optreden ooit was. Ik vond het 'blits', zoals we toen geloof ik zeiden. Ze speelden The Life I Live van Q65, een klasgenoot die meedeed kreeg het van zijn ouders voor elkaar dat hij voor de gelegenheid zijn haar mocht laten groeien. Een paar weken.
De avond werd afgesloten met 'dansen op dansmuziek (platen)'.
Het waren andere tijden, terug naar de onze.
