(Fotograaf P.G. Kempf, collectie Haags Gemeentearchief)
Helemaal zeker weet ik het niet, maar volgens mij is het vandaag (29 augustus) precies 45 jaar geleden (waar blijft den tijd) dat ik naar de MULO ging. 29 augustus viel in 1966 ook op een maandag. Bijgaand een fotootje van de site van het Haags Gemeentearchief, van deze Willem Ruys MULO (van wat later datum, 1981). Cito-toetsen bestonden nog niet, maar door praten wist mijn vader het hoofd van de lagere school te bewegen tot een ander 'bindend advies' dan de LTS, wat binnen de familie als een mooi succesje beschouwd werd.
De eerste schooldag werden we ontvangen door de directeur, meneer Moed, die toen al min of meer tegen zijn pensioen aanliep. Hij las onze namen voor uit een klein oranje notitieboekje, en droeg ons over aan de klassenleraar, meneer Baal, een aardige Surinaamse man, die les gaf in Nederlands, schoonschrijven (!), Frans, Algebra, Vaderlandse en Algemene Geschiedenis. Daarnaast waren er natuurlijk nog andere vakken en leraren. Het was een klassikale school, die ik overigens ergens een keer in een boek omschreven zag als de strengste MULO van Den Haag. Lang haar bij jongens was uit den boze.
Er was drie keer per dag pauze, we mochten de school dan niet verlaten, maar moesten op het schoolplein blijven. Dat was een min of meer rechthoekig binnenplein, en we werden geacht in groepjes van 3, 4 personen over dat plein rond te lopen, allemaal in dezelfde richting, zeg maar net als op een schaatsbaan. Praten mocht, schreeuwen niet. Tegen de richting in of stilstaan was verboden.
Een keer per jaar was er het schoolfeest in de gymzaal. Meneer Moed had ook daar tamelijk archaïsche ideeën over. Hij beschouwde het feest als een soort schoolbal, en vond dan ook dat de jongens en meisjes in paren gearmd de zaal moesten betreden, en daarna met elkaar dansen. Niet te dicht tegen elkaar natuurlijk, meneer Moed liep tussen de dansparen door om de afstand tussen de dansers op minimaal 30 cm te houden. Ondertussen was het buiten wel 1966 - 1967, de tijd dus van The Beatles, The Who en The Stones (Let's Spend The Night Together was een grote hit) (nou ja, we waren 13 of zo, dus dat laatste viel ook wel weer mee).
Als ik dit allemaal weer bedenk schiet ik in de lach.
