Het Engelse boek Amsterdam van Ian McEwan las ik tijdens mijn bezoek aan Berlijn. Logisch hè?
Vakantielectuur. Het boek viel mij tegen. De thema's: vriendschap, moraal, doel en middelen zijn interessant genoeg. Het verhaal begint zeker ook veelbelovend, met twee vrienden die elkaar treffen bij de crematie van een vroegere geliefde. Een gevierd componist en de hoofdredacteur van een landelijke kwaliteitskrant.
En dan duiken er compromitterende foto's op van een gemeenschappelijke vijand, en er moet een welhaast geniale compositie voltooid worden.
Geobsedeerd door hun werk verschuift bij beiden de moraal, en worden ze zelfs elkaars vijanden.
McEwan breit er een uiterst onwaarschijnlijk, karikaturaal en snel slot aan. En toen kwam er een olifant met een grote snuit..... Jammer, jammer, jammer.
Dit boek is een winnaar van de prestigieuze Booker Prize. Dat zegt kennelijk ook niet alles.
