31 december 2017

The Nation



Voor mijn verjaardag kreeg ik kaarten voor een toneelvoorstelling voor The Nation, door Het Nationale Theater. Ik heb mij er lang op kunnen verheugen (ik ben in het begin van de zomer jarig), en gisteren was het zover. De afgelopen tijd waren er al veel sterren aan deze voorstelling uitgedeeld in de kranten. NRC sprak van "De theatergebeurtenis van het jaar". Ik zeg: terecht. Wat een G R A N D I O O S stuk is dit. De inhoud, de vorm, het spel, het was allemaal even indrukwekkend. Ik ga het niet allemaal navertellen, het duurt maar liefst 5 uur of zo (applaus dit keer ook voor het theaterrestaurant, dat (letterlijk: tussen de bedrijven door) zorgde voor een voorafje, een maaltijd en een nagerecht voor ongeveer een zaal vol mensen!), het zijn zes delen, alle in een verschillend tv-format gespeeld. Politie-serie, talkshow, documentaire, reality-serie. Het is volgens de regisseur een 'ode aan Den Haag', maar geen lofzang. Een jongetje in de Schilderswijk wordt vermist. Wat is er gebeurd op het politiebureau? En dan gaat het al snel over bevolkingsgroepen, identiteit, radicalisering, beeldvorming, politiek, menselijk gedrag. Het gaat over hier en nu. We hadden fantastische plaatsen, op het toneel, en de spelers zaten soms in de zaal. Een caleidoscoop van beelden en situaties. En vooral: stof tot nadenken. HEEL GOED! Ik lees dat dit stuk in Den Haag al heeft geleid tot de vorming van The Real Nation, door wijkbewoners, met hĂșn antwoord, hun eigen verhaal. Bijzonder is dat. De voorstelling speelt nog de komende weken en een paar dagen in augustus, doe uzelf een plezier. Het meeste is uitverkocht, maar hier en daar zijn nog tickets te koop. Ik vond dit het beste wat ik dit jaar zag in het theater.