Een van de leukere, interessantere boeken die ik dit jaar las. Stukken van twee tot vijf bladzijden, in een vlotte stijl, over 69 Europese talen. Dat zijn ze overigens lang niet allemaal. Het gaat over verwantschappen tussen talen, hun geschiedenis, schrijf- en spreektaal, grammatica, bijna uitgestorven talen, enzovoorts. Kenmerken, eigenaardigheden, en interessante wetenswaardigheden. Ik noem er een paar. Je hebt niets aan een Wels woordenboek, want nghymoedd staat er niet in, je had moeten kijken bij cwm. Nederlandse schoolkinderen leren: de Fransen zeggen viertwintigtienacht tegen 98, maar de Denen zijn maller: hun 98 is acht-en-halfvijfs. In het oosten van Duitsland hebben enige tienduizenden mensen Sorbisch als moedertaal (ik had er ook nog nooit van gehoord). Monegaskisch wordt gesproken in Monaco, maar eigenlijk alleen tijdens de les Monegaskisch op school, verder spreekt iedereen altijd Frans. Noors bestaat niet. Maar er zijn wel vijf verschillende talen Reto-Romaans. Of is het: Retro-Romaans? Nederlanders zeggen: 'Als je groente te lang kookt, wordt het slap.' Gek hè? Enzovoorts en enzoverder. Fijn boek.
