Een bijzonder boek, een paar weken geleden was ik al bij de boekpresentatie. Nu heb ik het uit. Ik heb het met plezier (een wat ongemakkelijk woord, ik weet even geen beter) en aandacht gelezen. Den Haag had voor de Tweede Wereldoorlog na Amsterdam het grootste aantal Joodse inwoners. Veel woonden er in het centrum, in 'de Buurt'. Verder woonden ze eigenlijk door de hele stad, ook in het huis waar ik zelf later woonde. Maar er was ook een aanzienlijke concentratie in Scheveningen, op en rond de Harstenhoekweg. In dit boek worden de verhalen van deze families verteld. Waar kwamen ze vandaan, waarom gingen ze juist daar in Scheveningen wonen, wat deden ze voor hun beroep en hoe is het ze vergaan. En wat is er nog van over, materieel en in herinnering, in huizen, bij getuigen en nabestaanden, in Scheveningen en in Midden-Europa, waar veelal de wortels lagen. Indringende verhalen. Mooi boek mensen.
[..] Daar wij morgenochtend op transport naar Opper-Silezië moeten, is er kans dat deze kleine brief het laatste zal zijn wat jullie van mij horen. [...] En nu kinderen, goede gezondheid en verdienste gewenst. [...] Hartelijk gezoend van je Vader, schoonvader en opa. [...]
(Uit het afscheidsbriefje van Gerrit van Weezel aan zijn vrouw en (klein)kinderen, uit Westerbork, 8 augustus 1942)
P.S.: Ik heb dit boek ook gelezen om inspiratie op te doen voor verdere zoekmogelijkheden voor mijn eigen bescheiden projectje, de familie Raphalowiz. En ik heb er daarvan meerdere gevonden. Aan de slag!
