In trein of bus lees ik. Ik ben jarenlang met het bedrijfsvervoer naar een van mijn werk gegaan, een busrit van een uur, en ik las. Door roosterwijziging past dat niet meer, en ga ik met de auto. Autorijden is verloren tijd, voor een lezer. Ook in de trein, waarmee ik regelmatig naar mijn moeder ga, heb ik lekker tijd om te lezen. Maar bijvoorbeeld een gesprek daarover voeren met anderen, dat komt niet voor. De rest van de coupé zit naar het mobieltje te kijken, of leest ook een boek. Jaarlijks is er de campagne Nederland leest, waarbij iedereen wordt uitgenodigd met elkaar in discussie te gaan over hetzelfde boek. Vorig jaar was dat Een vlucht regenwulpen, van Maarten 't Hart. Ik lees al die boeken, maar vraag mij af of er in al die jaren ooit een gesprek tussen vreemden over die boeken heeft plaatsgevonden, op een terras, een plein, of in de trein.
(foto van internet geplukt)
Mij is toch één keer zoiets gebeurd. Ik zat in de trein en las De harde kern, van Frida Vogels. De man die schuin tegenover mij zat vroeg of dat boek mij beviel. Hij had veel gelezen van Voskuil en wist dus dat het in die boeken voorkomende personage Henriette Fagel is gemodelleerd naar Frida Vogels, een van Voskuils vrienden uit Bij nader inzien. Zo was ik er ook mee in aanraking gekomen, natuurlijk. In eerste instantie vooral nieuwsgierig, maar na 1 boek meteen overtuigd, en inmiddels heb ik alles gelezen wat ze tot nu toe heeft gepubliceerd.
Ik vertelde wat over mijn bevindingen tot dan toe, en we spraken vooral over Voskuil. Leuk was dat. In Den Haag stapte ik uit.
Op dit moment herlees ik deel 2 van Het Bureau. Aanstaande zaterdag zit ik weer in de trein naar Den Haag. Wie weet.
#50books is een initiatief van Peter Pellenaars. Iedere zondagochtend stelt hij een vraag met betrekking tot boeken. De blogs die we daarover schrijven verzamelt hij op zijn weblog, daar is dan een overzicht te vinden van de reacties op deze en eerdere vragen.
