De markt en de kastanje

Getriggerd door een twitter-bericht van @de_willem ging ik gisteren weer eens naar de markt. De markt, voor Hagenezen en Hagenaars is dat de Haagse Markt aan de Herman Costerstraat, de grootste markt van Europa. Als kind ging ik daar met mijn ouders elke zaterdag naartoe. Lopen vanuit Laakkwartier, een kleine 3 kwartier, en dan de weekboodschappen doen. Gisteren deed ik dat weer, en het was nog steeds een kleine 3 kwartier. Mijn ouders kochten dan tassen vol aardappelen, groente, fruit en kaas, mijn vader liep een rondje over de rommelmarkt, en dan koffie drinken bij mijn grootouders van moeders kant, in de Kaapstraat. Ik was er bijna veertig jaar niet geweest, en ik vond het niet zo heel erg veranderd.



De markt is nog steeds de markt (ik kocht er nu niets maar at wel een gebakken visje), in de Boerenstraat zijn een paar (slechte) huizenblokken vervangen door nieuwe (het huis waar mijn vader in de oorlog was ondergedoken staat er gelukkig nog), waar bakkerij Steenbeek was is nu een Turks cultureel/tref-centrum, en mijn grootouders wonen niet meer in de Kaapstraat.



Maar de kastanje stond er nog wel. De kastanje, waar ik de bladeren en kastanjes van verzamelde in een lege schoenendoos van mijn oma, en waartegen we aftelden als mijn broer en ik verstoppertje speelden.



Als de koffie op was liepen we weer terug naar huis, met de boodschappen. Gisteren stapte ik op lijn 6 en reed naar Den Haag Staatsspoor, euh ik bedoel Den Haag Centraal natuurlijk. Dit was Andere Tijden, terug naar de onze.